Het ego ziet altijd het ego in de ander, is altijd aan het
projecteren. Als je heftig op wie dan ook reageert, iemand aanbidt of juist
verguist, dan is het ego aan het woord. Ego polariseert, het ziet of alleen het
goede of alleen het slechte in een ander mens. In werkelijkheid zie je delen
van jezelf in iemand anders die je niet onderkent, de gewenste of de ongewenste.
Hoe heftiger de reactie, hoe groter de projectie.
Mensen die collectief veel reacties losmaken, zijn degenen
waarop veel mensen aan het projecteren zijn. In wezen tonen ze ons wat we collectief
aanbidden of verguizen. Ze zijn de kapstok geworden van alle projecties. Dat
gebeurt met beroemdheden en wereldleiders, eigenlijk iedereen die zich in het
openbaar toont. Denk aan de heftige reacties op mensen als Trump of Diana. Die
mensen tonen delen van onszelf die we niet in onszelf onderkennen, die we of
aanbidden of verguizen.
Zelfkennis betekent dat je je projecties gaat zien en onderzoekt.
Dus wat zie je in die ander, dat je niet in jezelf kan of wil zien? Deze mensen
roepen vaak ook precies de reacties in jezelf op die je in die mensen aanbidt
of verguist. Denk bijvoorbeeld aan de verdrietige maar liefde tonende Diana, en
aan alle duizenden verdrietige maar liefdevolle reacties bij haar dood. Denk bijvoorbeeld aan de heftige en luide Trump
en aan hoe heftig en luid veel mensen ook weer op Trump reageren. Het zijn
allemaal aspecten van jezelf, die je wel in de ander ziet, maar niet in jezelf.
Het hele leven is eigenlijk altijd een spiegel. Je ziet altijd
jezelf, delen van jezelf, in een ander. Als je de ander afwijst, wijs je dezelfde
negatieve aspecten in jezelf af. Als je anderen aanbidt, wijs je dezelfde positieve
aspecten in jezelf af. Projectie betekent dat je in zekere zin blind bent voor
wat er allemaal in jezelf leeft. Er kan alleen vrede in je leven zijn, als je
in vrede leeft met jezelf, met elk aspect van jezelf.
