We leven in een tijd waar alles snel moet en het veel ervaren
belangrijker is dan diepgaand ervaren. Dit betekent dat onze aandacht
oppervlakkig is, of verdeeld raakt, of tijdelijk is. Onze geest gaat van het
ene naar het andere, zoekt continue prikkels, kent nooit rust. Waar geen
geestelijke rust is, kan er ook geen vrede zijn. En waar geen vrede is, ervaar
je geen geluk of liefde. Het gevolg is, dat we voortdurend op zoek blijven,
steeds maar weer moet het volgende ding ons rust, vrede, geluk en liefde gaan brengen.
Eigenlijk is het simpel, geef alles in je leven je onverdeelde
aandacht. Zo ontstaat er rust en vrede in je geest en ervaar je ook geluk en
liefde. Dan ren je niet van de ene snelle, oppervlakkige of bijzondere beleving
naar de andere. Geef ook de simpelste dingen je volledige aandacht, zelfs
dingen waar je een hekel aan denkt te hebben. Want zelfs bijvoorbeeld in jouw eigen ogen vervelende
huishoudelijke klusjes kunnen dan een bron van rust, vrede, geluk en liefde
worden. Niet voor niets lieten kloosters hun monniken de gangen en zalen
poetsen.
Als je dit gaat doen, zal je ook merken dat het voortdurend
zoeken naar van alles om je geluk te brengen vermindert. Maar leer hierbij tevens te bepalen waar je je aandacht van nature makkelijk op focust, wat voor jou de
grootste bronnen van rust, vrede, geluk en liefde zijn. Maar dan altijd weer zonder andere
dingen in jouw leven dan maar geen aandacht te geven. Dat kan van alles zijn: schilderen,
sporten, lezen, gesprekken voeren, koken, muziek, huisinrichting, tuinieren. Door zowel het voor jou speciale als
het voor jou alledaagse je volle aandacht te geven, zonder een van de twee te
verwaarlozen, vind je rust, vrede, geluk en liefde.
