Sommige mensen lijken bijna allergisch te reageren op alles
wat gelukkig maakt. Vrede moet worden verstoord met geweld. Wat mooi is, wordt
kapot gemaakt. Wat vrij is moet worden beperkt. Als iemand iets meer heeft dan
jij, moet je dat van die ander afnemen. Wie gelukkig is, moet worden aangevallen.
Over leuke ervaringen moet worden geklaagd. Van mensen zien we alleen de
slechte kanten, niet de goede.
Alle mensen hebben een positieve kant en een negatieve kant,
maar bij sommigen overheerst het negatieve. Die laatste brengt destructie in de
wereld, die zich vaak op anderen richt. Want als je zelf niet gelukkig wenst te
leven, wil je blijkbaar ook niet dat anderen dat doen. En het zijn er een
heleboel die zo reageren in de wereld.
Dit betekent eigenlijk dat veel mensen niet in staat zijn innerlijk
geluk te vinden. En als je het innerlijk niet kan vinden, lukt dat uiterlijk
gezien ook niet. Want manifestatie volgt je innerlijke staat. En mensen die ongelukkig
zijn, gunnen vaak anderen hun geluk ook niet. Het is jaloezie volgend uit het
onvermogen zelf geluk te vinden in het leven. Erger nog, zelfs als ze alles hebben wat die ander heeft, zijn ze innerlijk nog steeds ongelukkig en reageren dat af op anderen.
Als je als mens je richt op wat jou gelukkig kan maken, daar
je tijd, energie en aandacht aan besteed, hoef je ook niet jaloers of
destructief te zijn. Waarom zou je, als je weet dat je alles kan bereiken wat
je maar wil, door op je innerlijk te richten? Vanuit een positieve innerlijke
houding volgen vanzelf gedachten, gevoelens en daden die dit positieve ook in
de uiterlijke vorm zullen vertalen.
