Wij leven meestal vanuit een dualiteit, we zien verschillen
en hebben daar meteen een oordeel op. We willen de goede mensen belonen, de
slechte mensen straffen, doen dat in ons hoofd en in de praktijk met onszelf en
anderen. Gevolg van oordeel is dat je je afwisselend gelukkig en ongelukkig
voelt, je geluk wordt afhankelijk van je oordeel. Je reageert alsof de wereld
voortdurend verandert en jij je moet aanpassen aan die wereld. Je leeft daarmee
reactief, geeft eigenlijk je autonomie uit handen, wat voortdurend stress geeft.
Hoewel de wereld vooral geregeerd wordt door
dualiteitsdenken en -handelen, is het altijd mogelijk vanuit een besef van
eenheid te leven. Je zal nog steeds alle verschillen zien, maar reageert daar
niet oordelend op, bent niet continu bezig met jezelf en anderen te straffen en
belonen. Je leeft niet meer reactief en gestrest, ook niet als de rest van de wereld dat wel doet. Je handhaaft jouw autonomie, waarmee
meer rust in je geest en je leven komt. Het is een mogelijkheid die we als mens
allemaal hebben, maar meestal vergeten zijn.
Veel spirituele literatuur verwijst hiernaar. Denk aan het verhaal van Adam en Eva. Toen deze het appeltje van Satan aten,
verdween hun eenheidsdenken en werd toen dualiteitsdenken. Meteen
oordeelden ze elkaar. Meteen dachten ze dat God hen strafte en uit het paradijs jaagde, maar ze deden het eigenlijk zelf door hun andere manier van denken. Het eenheidsdenken kent onvoorwaardelijke liefde, in dualiteitsdenken
is liefde aan voorwaarden verbonden is, zelfs Gods liefde. Ze maakten zichzelf doodongelukkig en
in wezen doen we dat als mens nog altijd precies zo.
Het komt erop neer dat je je oordeel in de zin van
veroordeling opschort. Want juist alle ellende in de wereld komt uit
veroordeling voort. Voeg die er dus niet aan toe in je denken en in je gedrag en laat je niet meezuigen in alle gedoe. De
meeste mensen zitten gevangen in dualiteitsdenken, neem ze dat niet kwalijk,
maar probeer er eerst zelf uit te komen. Hoe meer mensen dit gaan doen, hoe
vrediger ons leven en daarmee de wereld kan worden.
