Gustav Jung schreef een boek over wat in zijn tijd gebeurde
en dat was precies wat er nu in onze tijd gebeurt. Boek heet The Undiscovered Self.
Mensen zijn onzeker en gaan denken in utopieën en dystopiëen.
Dit is vooral emotioneel gedreven en goeddeels onbewust, dus het rationele
denken wordt minder sterk. De meeste mensen kennen vooral hun sociaal
aangepaste ego als zichzelf, maar velen hebben geen zelfkennis op dieper niveau.
Hierdoor kunnen mensen met weinig zelfkennis maatschappelijk invloed krijgen, die
normaalgesproken weinig invloed hebben, extreem noemen we dat tegenwoordig. De politiek raakt in slogans verzeild,
dystopisch of utopisch. Veel mensen lopen daar dan weer achteraan, geleid door al
die emoties. De groep mensen die rationeel denkt, wordt op een bepaald moment te
klein om tegenwicht te bieden.
Een bijkomend probleem is, men gaat politiek gezien dan uitgaat van de statistisch gemiddeld mens. Zo’n gemiddeld mens bestaat niet, men kan
een mens niet in een vastomlijnde beschrijving vatten, ieder mens is namelijk
uniek. Maar politiek stuurt wel richting dat gemiddelde. Dit opent de weg naar autoritair bestuur, wat ego’s aantrekt als leiders, maar
ook bestuurders die hun hele beleid afstemmen op een statistisch gemiddeld mens. De
individuele mens met zijn werkelijke unieke aard verdwijnt uit beeld en wordt zo
tekortgedaan. Alles wat afwijkt van gemiddeld mag
niet meer bestaan.
Ik vond het heel herkenbaar. De les is eigenlijk, probeer
niet in emoties en allerlei utopische en dystopische beelden verzeild te raken.
Elk mens is uniek, niemand is gemiddeld, dus een utopisch of dystopisch
wereldbeeld doet hier geen recht aan en opent de weg naar een autoritair geleide staat.
