Pas als we net als de oude volken kunnen inzien dat we deel
uitmaken van een kringloop, dat leven steeds leven onderhoudt, kunnen we onze
angsten loslaten.
Voeding voedt alleen als het levend is. Planten leven,
dieren leven en die voeden de mens. Mensen leven ook en wij voeden straks weer
die planten en dieren. Het is een kringloop.
In wezen is er sprake van één enorm groot levend organisme
waar wij allemaal deel van uitmaken. Alle leven geeft leven aan alle leven, leven
gaat nooit verloren, leven verandert slechts van vorm. Dat is iets waar we als modern
mens voortdurend mee worstelen. We zien vormveranderingen als de individuele
dood, we zien het niet meer als doorgeven van leven aan elkaar.
We zijn gewend alleen mensen en dieren als levend te
beschouwen, planten niet. Daarom maken we ons druk om het eten van dieren en
niet om het eten van planten. We zijn gewend alles als losse deeltjes te zien, zijn
daarom bang voor de dood. We zijn bang omdat we de dood als het einde van het
leven te zien, niet als transformatie van de ene levende vorm in een andere levende
vorm.
We zijn niet meer dankbaar voor ons voedsel, dat altijd
leeft. We voelen ons zelfs schuldig als we levend voedsel eten, gaan het
bewerken totdat het leven eruit verdwijnt. Maar dan voedt het ons niet meer. Voedsel
is altijd levend voedsel, dus wees dankbaar voor alle leven dat al het andere
leven voedt.
