Renée Merkestijn

We hebben als mens al eeuwenlang een dubbele relatie met macht. Machthebbers streven naar macht, maar ze verbergen dit onder mooie verhalen, die we graag geloven. Ze spreken over vrede, vrijheid of democratie, maar onder dat mooie verhaal gaan heel andere motieven schuil. Hetzelfde geldt voor onze relatie met onafhankelijkheid. Alle machthebbers willen onafhankelijk zijn, maar tegelijkertijd willen ze voortdurend door anderen worden ondersteund, zijn ze bang het niet alleen te redden. Machthebbers spiegelen altijd patronen in onze eigen menselijke psyche en dat kan een heftige reactie geven, een schok voor ons zijn, persoonlijk of collectief. Denk aan machthebbers als Trump of Poetin, die allebei heftige reacties oproepen. Als we ascensie willen nastreven, moeten we dit soort patronen in onszelf onderzoeken.

Het is voor de meeste mensen schokkend dat iemand als Trump rechtuit zegt wat hij wil: macht en geld. Dat wilden machthebbers altijd al, alleen vertelden ze ons dat niet, Trump doet dat opeens wel. Het ronduit benoemen van de ware motieven werkt als een soort collectieve schoktherapie, we moeten onze relatie met macht wel onderzoeken. Naar macht en geld streven mocht altijd wel, maar we deden dit stiekem of lardeerden het met mooie verhalen. Vaak werkten we zelfs met machthebbers mee als het verhaal mooi genoeg was. We projecteerden ons eigen streven naar macht op een paar machthebbers en geloofden dat wij dit trekje zelf niet hadden. Het is eeuwenlang een innerlijk verborgen conflict geweest. We zijn geschokt door wat die man nu openlijk zegt en willen zeker niet naar onszelf kijken. Maar zonder ons innerlijke conflict op te lossen, blijft het in de buitenwereld bestaan. Onze dubbele relatie met macht bewust te worden en te gaan accepteren, is een stap in het collectieve genezings- of ascensieproces.

Wat erbij komt, is dat veel mensen de VS altijd als een soort sugardaddy hebben gezien. Tot voor kort steunden Amerikanen niet alleen hun bondgenoten, maar bijna de hele wereld, ze financierden duizenden landelijke en internationale instanties. De prachtige motieven zoals bescherming, humanitaire hulp, verborgen het feit dat zowel de VS als de betrokken landen en organisaties ervan profiteerden, niet altijd de mensen die bescherming of hulp nodig hadden. De VS is nu bijna failliet, kan het allemaal niet meer betalen en wil het ook niet meer betalen. Dit betekent dat al die financiële steun voor velen wegvalt en ze hartstikke boos worden. Sugardaddy doet niet meer wat we gewend zijn en wat we willen dat hij doet, wat wijst op een afhankelijkheidsrelatie of een vader-kind verhouding. We weten niet hoe we ons alleen moeten redden. Ons afhankelijke vader-kindpatroon herkennen is ook een stap in het collectieve genezingsproces en ascensieproces.

Enerzijds willen mensen graag macht en geld en een lekker leventje leiden, tegelijkertijd vallen mensen liefst stiekem andere mensen  aan via het recht van de sterkste. Enerzijds willen we volledig onafhankelijk zijn, anderzijds willen we graag dat er iemand is die voor ons zorgt en de kastanjes uit het vuur haalt. Dit zijn patronen die we collectief gaan zien, wat eerst shockerend is, maar wat tot enorm veel inzicht kan leiden. Pas dan kunnen we het anders doen.

Probeer daarom om je niet meer boos te maken op al die machthebbers en alles wat ze zeggen en doen, maar probeer het te zien als een spiegel, een manier om je eigen innerlijke conflicten eens nader te onderzoeken en jezelf te genezen, jezelf een stapje verder te brengen in je ascensieproces.