Het egodenken gaat altijd uit van tekort. Zelfs al krijg je
een miljoen euro, dan vindt het ego dat nog niet genoeg. Zelfs al heb je een
partner die aan al je eisen voldoet, dan is dat voor het ego nog niet genoeg. Zelfs
al heb je alles wat je ooit wenste, dan is het voor het ego nooit genoeg.
Het ego probeert een innerlijke leegte op te vullen via de
buitenwereld. Dat is onmogelijk, maar het ego blijft hiernaar streven en is
daarom eeuwig ongelukkig, voelt zich eeuwig onvervuld. Het ego verzint altijd weer
nieuwe dingen om de vermeende innerlijke leegte te compenseren.
Het ego bepaalt eigenlijk altijd wat hij bedénkt dat jij nodig
hebt. Dat is uiteindelijk alles wat de wereld iemand kan geven, het zal nooit genoeg zijn. Het ego neemt alleen en uiteindelijk vernietigt hij alles, omdat
hij álles nodig denkt te hebben. Iedereen moet doen wat het ego wil, alles in de wereld moet het zijne worden.
Het ego sluit hooguit een tijdelijke deal met anderen. Als
jij mij wat ik denk te missen geeft, dan geef ik jou wat jij denkt te missen. Veel romantische
relaties zijn op dit soort dealtjes gebaseerd, geef en ontvang wat de ander nodig denkt te hebben, een ruil. Veel zakelijke relaties ook, jij
geeft mij jouw arbeid, dan geef ik jou geld. Maar het is nooit genoeg liefde,
genoeg arbeid of genoeg geld voor het ego. Het ego zal altijd weer een tekort ervaren, dus
boos gaan doen.
Het ego is kortom extern gericht, omdat hij geen innerlijke
vervulling kan voelen. Maar innerlijk is vervulling altijd te ervaren, mits je je innerlijk richt.
Je mist innerlijk nooit dat wat je werkelijk nodig hebt, je mist meestal alleen
wat je hebt bedacht dat je nodig hebt. Het wonderbaarlijke is, dat als jij je
innerlijk altijd vervuld weet, gebeuren er letterlijk wonderen, dan vind je
alles in je leven dat je werkelijk nodig hebt. Dus niet wat je ego bedénkt dat je nodig hebt, maar
wat je wérkelijk nodig hebt.
Alleen is het ego meestal zo bang voor tekort, dat hij jou
niet toelaat je innerlijk te richten, waardoor je ook continu dat gemis blijft
ervaren en compenseren. Dus laat het extern gerichte ego los, laat het vertrouwen in je
innerlijke zelf groeien in het besef dat je dan altijd ontvangt wat je wérkelijk nodig hebt en aan anderen kan geven wat ze wérkelijk nodig hebben. Al zal het ego je zeker de eerste tijd blijven wijsmaken dat dit onmogelijk is.
