Als een baby van 2 maanden nog niet kan lopen en zich psychisch
onvolwassen gedraagt, vinden we die baby geen slechterik, maar tonen begrip en
helpen hem. We hebben niet de verwachting dat hij volledig naar behoren
functioneert, worden daarom niet boos op de baby, hebben geen oordeel.
Zodra we echter ‘volwassenen’ zijn, verwachten we van
onszelf en anderen dat we altijd volledig naar behoren functioneren en worden boos
en oordelend als dat niet zo blijkt te zijn. We tonen geen begrip en helpen
elkaar niet meer.
In wezen hebben we irreële verwachtingen. Alle mensen zijn onderweg,
ieder mens moet psychisch gezien leren lopen, al vinden we dit moeilijk te
erkennen voor onszelf. Het is daarom onzinnig boos te worden als iemand niet
perfect is, niet voldoet aan je verwachtingen. Als je perfectie verwacht, kan
je wel boos worden op de hele wereld, want geen enkel mens is perfect.
Als je een vrediger leven wilt, besef dan dat bijna ieder
mens psychisch gezien nog moet leren lopen. Toon begrip en help elkaar daarin.
Boosheid werkt averechts.
