Mensen bezien zichzelf en anderen vaak vanuit rolletjes. Als je mensen ziet als daders en slachtoffers, heb je mensen beperkt
tot die rolletjes. Als je mensen ziet als leiders of volgers, heb je hen
beperkt tot die rolletjes. Als je de ene goed noemt en de ander slecht, heb je al
die mensen beperkt tot die rolletjes. Dat is wat het ego doet om de wereld
begrijpelijk te maken voor zichzelf, om te bekijken wat veilig is en onveilig,
want het ego baseert zich op angsten. Die rolverdeling zorgt voor beperking en vaak voor
strijd, het slachtoffer bestrijdt de dader en vice versa, de leider de volger,
de goede mens de slechte mens.
Onze ware aard stijgt ver boven al die duizenden rolletjes
uit, stijgt ver uit boven al die angsten. We kunnen als mens leren daaraan
voorbij te kijken en open te staan voor wat we als mens werkelijk zijn op dieper niveau. We zijn
allemaal levende, liefdevolle, creatieve wezens die dolgraag geestelijke verbinding
ervaren met alles wat er is, die dolgraag willen communiceren en samenleven op een
vriendelijke wijze. We willen allemaal dolgraag al die beperkte en beperkende
rollen loslaten, al die verzonnen verhaaltjes over het menszijn loslaten.
Als je merkt dat je jezelf of een ander mens in gedachten
een rolletje toebedeelt, vraag je dan eens af wat jijzelf of de ander nog véél
meer is dan dat alleen. Stap gewoon eens een keer uit je rol, stijg daar
bovenuit, verruim je blik.
