We koppelen onze waarneming meestal meteen aan benoemen. We nemen niet alles gewoon waar zoals het is, maar benoemen alles om ons heen. Daarmee is eigenlijk de volledige waarneming afgesloten. Dat niet alleen, door de naam die je geeft, koppel je het heden meteen aan het verleden of de toekomst, aan alles wat daarmee samenhangt. We noemen dat vaak een trigger, maar dat is een waarneming die je benoemt en daarmee koppelt aan iets anders. Je maakt het leven subjectief, er is geen eenvoudige obs...