Als een baby van 2 maanden nog niet kan lopen en zich psychisch onvolwassen gedraagt, vinden we die baby geen slechterik, maar tonen begrip en helpen hem. We hebben niet de verwachting dat hij volledig naar behoren functioneert, worden daarom niet boos op de baby, hebben geen oordeel.

Zodra we echter ‘volwassenen’ zijn, verwachten we van onszelf en anderen dat we altijd volledig naar behoren functioneren en worden boos en oordelend als dat niet zo blijkt te zijn. We tonen geen begrip en ...