Alle mensen zijn uniek, dus er  is niets speciaals aan als je uniek bent.

We hebben de neiging om mensen om hun unieke capaciteiten op een voetstuk te zetten, ze als speciaal, als verheven boven anderen te zien. Hierdoor vinden we ook dat die speciale mensen meer rechten hebben dan andere mensen. We geven ze meer aandacht, meer geld, meer macht, alles.

In werkelijkheid is geen mens speciaal, is geen mens beter dan een ander, niemand verdient meer te krijgen dan welk ander mens dan ook.

In on...

Veel mensen hebben behoefte aan gelijkgestemden, omdat ze die makkelijker liefdevoller kunnen benaderen. Maar echte liefde vraagt ook dat we van mensen kunnen houden als ze anders zijn dan wij. We vallen andersdenkenden helaas aan, dan gaat dat liefdevolle helemaal overboord. Niet omdat die ander zo slecht is, maar omdat we ons bedreigd voelen.

Alleen het ego kan zich bedreigd voelen, dus anders als gevaarlijk bestempelen, de andersdenkende als vijand zien. Het ego in ons leeft liever in een...

Het ‘doen wat anderen doen’ wordt vaak als deugd gezien, uniformiteit als een teken van eenheid, iets dat ons allemaal zou beschermen. Dat zou waar zijn als we allemaal exact hetzelfde zouden zijn, maar we zijn allemaal uniek.

Ik vergelijk het met hartcellen die tegen longcellen zeggen, dat ze zich als hartcellen moeten gedragen, omdat het goed zou zijn voor het geheel. Dat maakt in werkelijkheid de longcellen kapot. Ook de hartcellen krijgen geen zuurstof meer en gaan dan ook kapot. Uit...

Alles wat bestaat is één, maar alles daarbinnen is uniek en heeft een eigen functie en bijdrage binnen het geheel. Het probleem is dat we dit als mens vaak niet zien. Daarom een vergelijking met het menselijke lichaam.

Binnen ons lichaam bevinden zich verschillende cellen en celgroepen, organen, die allemaal een speciale functie hebben en op hun unieke wijze bijdragen aan het gehele organisme.

Als de hartcellen zouden besluiten dat ze de longcellen met hun rare geflapper niet begrijpen, ...