Als mens ervaren we vaak een hoger en een lager zelf in ons,
die soms allebei iets anders lijken te willen.
Je hogere zelf is altijd verbonden met het alomvattende
bewustzijn en weet wat goed voor je is, dus wat goed is voor je lagere 'aardse, dagelijkse' zelf. We
noemen luisteren naar dat hogere zelf meestal intuïtie of inspiratie. Dat hogere
zelf doet niet alleen wat goed is voor jou, maar voor iedereen, vanuit het
besef van verbondenheid met alles wat bestaat.
Je lagere zelf kan naar dat hogere zelf luisteren, maar ook
zeggen ik doe het allemaal zelf wel. Dan sluit het zich af van de inspiratie en
intuïtie en luistert naar het ego. Het ego denkt afgescheiden te zijn van het
hogere zelf en daarmee ook van het alomvattende bewustzijn, dus is altijd bang
en in gevecht met de hele wereld. Als je je met die manier van denken
identificeert, dan ‘word je’ dat ego, leef je naar diens ‘inspiratie’, leef je
in angst en oordeel en strijd. Het ego is een vals zelfbeeld.
De keuze is, luister je naar je hogere zelf, naar het Zelf dat wat je
waarlijk bent, verbonden met het hoogste en met alles en iedereen? Of luister je liever naar je
ego dat zich afgescheiden ziet van het hoogste en van alles en iedereen?
Als je je verbindt met je hogere zelf, verbind je je ook met
het alomvattende zelf, dus wordt daar geleidelijk meer één mee. Het gevoel van
afscheiding in je leven verdwijnt dan.
