We zijn gewend aan altijd maar bezig te blijven, dus als we tot
rust komen, ervaren we dat als verveling en verveling is voor ons drukke hoofd vervelend.
Als drukte wegvalt of social media wegvallen, valt er een stilte die we als verveling
zien. Verveling ervaren we ook als ons gevoel van zingeving of hyperenthousiasme
wegvallen, als je jarenlang iets heerlijk vond en er opeens geen zin meer in
hebt. Dan valt er ook een stilte die we als verveling benoemen.
Die momenten van verveling of stilte, kunnen prachtige
momenten van innerlijke inkeer worden en nieuwe werelden openen. Verveling is een
poort naar stilte en ons innerlijk, naar innerlijke vrede. Wel dien je die
verveling en stilte te accepteren, deze niet meer meteen proberen op te vullen
met drukte en nieuwe bevliegingen. Dat opvullen is vaak een manier om onze
innerlijke wereld maar niet te verkennen.
