Ik hoorde eens iemand uitleggen dat er vier vormen van woede
zijn, alleen herkennen we die niet allemaal als woede. De explosieve woede
herkennen we wel, iemand die volledig uitbarst. De verborgen stille woede herkennen we soms ook nog wel, die is goed voelbaar en uit zich vaak in stiekeme, quasi
onschuldige aanvallen of het negeren van de ander.
Zowel manipulatie als slachtofferschap zijn vormen van woede
die we meestal niet als woede zien. Mensen zijn woedend dat andere mensen en de wereld niet doen
wat zij willen, accepteren dat niet. Het slachtoffer gaat klagen, hoopt dat jij en de wereld uit schuldgevoelens alles zullen gaan doen zoals hij het wil. Iemand die manipuleert is ook woedend op
anderen en de wereld die maar niet doen wat hij wil, maar probeert op een omzichtige manier zijn
zin te krijgen.
Pas als je door deze maniertjes heen prikt, er niet in mee
gaat, komt vaak de onderliggend woede opeens zonder maskers naar buiten, het krijgt een andere
vorm. Het slachtoffer kan opeens exploderen, je negeren of steken onder
water geven, stille woede, of eventueel manipuleren. De manipulator wordt
explosief woedend als je hem doorziet, of gaat over tot stille woede tactieken,
of doet alsof hij jouw slachtoffer is geworden.
Maar woede duidt meestal op onderliggende machteloosheid, het gaat niet zoals je wil en je weet geen creatieve oplossingen te bedenken, dus doe je dit: woedend worden en daar op een van die vier manieren uiting aan geven. Het ego vindt dat de anderen en zelfs de hele wereld niet
voldoen aan zijn eisen en wensen en valt aan. Het ego zal een ander ego of de egowereld nooit of te nimmer
accepteren, altijd als vijand zien, vandaar de woede.
Leer vooral ook je eigen vormen van woede kennen en pak die aan. Pas als je kan zien dat elk mens uniek is en ieder mens het anders doet
dan jij en dit oké is, kan woede afnemen. Pas als je verschillen in alles niet veroordeeld, kan je zonder woede leven. Pas als je accepteert dat niet alles zal gaan zoals jij dit wenst, kan je zonder woede leven.
