Mensen komen regelmatig samen. Maar niet altijd zijn ze echt
in verbinding met elkaar. Dit geeft altijd een gevoel van gemis op dat moment zelf of na afloop, het contact is onbevredigend. Want verbinding betekent daadwerkelijke aandacht en belangstelling,
werkelijk luisteren en spreken, werkelijk delen, je hart en geest helemaal
openen voor elkaar. Dit is een essentiële behoefte van elk mens. Zonder dat ervaren we leegte
en eenzaamheid.
Wat het lastig kan maken zijn bijvoorbeeld afleiding, oordeel
of angst. Iemand zegt of doet iets, dat triggert iets in je en je volgt jouw
eigen gedachtenstroompje en luistert niet meer. Afleiding. Of je bent het
ergens niet mee eens, dus bent in gedachten met een weerwoord bezig of neemt
afstand omdat het je niet aanstaat. Oordeel. Of je bent bang dat als jij zegt dat
je anders over zaken denkt, de ander je niet meer mag. Dan verbreek je
eigenlijk de verbinding, soms zelfs nog voordat de ander dat doet. Angst.
Het handigste is altijd integer en eerlijk te zijn, dus ook
je afleiding, oordelen en angsten op een vriendelijke manier kenbaar te maken
en daar over te praten.
Als iemand tijdens het gesprek steeds op zijn telefoon zit,
afleiding, mag je best zeggen dat je daardoor het gevoel hebt niet echt in
verbinding te staan met die ander. Dat is beter dan zelf in het oordeel te
schieten, niets te zeggen, maar innerlijk afstand te nemen van die ander
uit teleurstelling of ergernis.
Als je in je hoofd steeds bij je zorgen zit, mag je best
zeggen dat je op dat moment door je persoonlijke zorgen niet altijd even goed kan luisteren
naar die ander, al wil je dat eigenlijk wel.
Als iemand je bang maakt voor afwijzing met uitspraken die
verband houden met jou, bijvoorbeeld ik vind linkse/rechtse mensen maar niets,
terwijl jij je met links/rechts identificeert, kun je beter zeggen dat dit
soort indelingen voor jouw gevoel een werkelijke verbinding tussen mensen in de weg staan. Dat het jou gaat om waarom mensen iets denken, niet om het hokje waar ze zichzelf of anderen in plaatsen.
Integriteit en eerlijkheid is op dat moment durven uitkomen voor elk menselijk
trekje dat misschien niet altijd even leuk is, afleiding, oordeel, angst, maar waar we allemaal wel last
van kunnen hebben. Het durven erkennen van dit soort zaken, zonder onderling verwijt, versterkt juist
de werkelijke verbinding. We zijn nu eenmaal mens, dus hoeven niet te doen alsof we perfect zijn.
