Voor hooggevoelige en stressgevoelige mensen.

Wereldburger zijn.

August 4, 2020
Wereldburger zijn.


We worden door de economische crisis geconfronteerd met het feit dat we wereldburger zijn. We beseffen vaak pas bij problemen hoe ons dagelijkse leven wordt beïnvloed door wat er wereldwijd gebeurt. Veel mensen weten niet hoe het precies toegaat op het vlak van internationale politiek en macro-economie. Ze vinden wel dat ze weinig invloed uitoefenen en realiseren zich hoe afhankelijk ze zijn van een kleine groep mensen die wel internationaal opereert. Ze hopen slechts dat het allemaal gauw weer goed komt.

De afhankelijkheid van de ‘gewone man of vrouw’ is voor een deel te wijten aan een gebrek aan politieke en economische kennis. De neiging kan daardoor ontstaan alles over te laten aan de kleine groep die het wel weet, aan de bestuurders. Omdat alles in de wereld zo in elkaar grijpt, is het voor velen ook lastig om een overzicht te krijgen van het geheel. Veel mensen hebben hun handen er dan maar vanaf getrokken, al klagen ze over de effecten van het internationale gebeuren.

Nu het niet goed gaat, zie je veel emotionele reacties, zoals de wens dat de bestaande wereldstructuur instort, waarmee de wereldproblemen zouden zijn opgelost. Je ziet mensen pleiten voor een regionale structuur, omdat deze kleiner en overzichtelijker is. Begrijpelijk, maar het is de vraag of hiermee de wereldwijde problemen worden opgelost. Het is de vraag of deze ideeën niet vooral door angst en onzekerheid zijn ingegeven.  

Mensen voelen zich geen wereldburger, omdat dit ‘te groot’ is en hen daarom onzeker maakt. Je bent naast een individu en naast een groepsmens, ook een wereldburger. Daar draag je net zo goed verantwoordelijkheid voor, waarbij ik het woord verantwoordelijkheid definieer als ‘een antwoord geven op kwesties in je leven’. We zijn gewend om de verantwoording op wereldgebied bij anderen neer te leggen, bij experts en leiders. We zien vaak niet dat we onze verantwoording in wezen overdragen in plaats van nemen.

Om een antwoord te geven op zaken en om een probleem aan te pakken, dien je als eerste te weten wat het exacte probleem is. Dit niet alleen op individueel en groepsniveau, maar ook op wereldniveau, wat onderzoek vraagt.  Je dient kennis en ervaring op te doen op de gebieden waar problemen zijn ontstaan om ze op te lossen, wederom op alle drie de niveaus. Op het  wereldniveau ontbreekt bij veel mensen nog de kennis en ervaring, die je daarom moet uitbreiden. Alleen zo kan je samen met andere wereldburgers de verantwoording op je nemen.

Dit is een groeiproces dat jaren in beslag kan gaan nemen, maar dat is niet erg. Het kostte je ook jaren om je individueel te ontwikkelen en om je in allerlei sociale en economische kleinere groepen te ontwikkelen. Nu mag je een stapje verder gaan. Je mag je als wereldburger gaan ontwikkelen.

 


 

Heftigheid 2020

July 13, 2020
Heftigheid 2020

Het is een heftige periode waarin we leven. Hieronder een paar gedachten, die je misschien helpen er rustiger tegenaan te kijken. 

Aan elke grote bewustzijnsverandering, of dit nu psychisch, cultureel, economisch of politiek getint is, gaat een periode van chaos vooraf. Het bestaande paradigma verliest zijn macht, de nieuwe consensus is er nog niet. Nieuwe visies willen gehoord worden. Het is alsof we een nieuwe radiozender zoeken, maar tot we die gevonden hebben, is er vooral ruis en lawaai te horen.

Hoe meer een mens of een maatschappij uit evenwicht raakt, hoe meer de balans naar één zijde is doorgeslagen, des te groter de tegenbeweging wordt om het evenwicht te herstellen. Polarisatie lijkt groter dan ooit. Het is bijna recht evenredig. Een -10 roept een 10 op, een -1 roept een 1 op.

Zaken die wij persoonlijk en maatschappelijk onderdrukken bouwen spanning op, totdat er een uitbarsting volgt. Die onderdrukte energie is als een vulkaan, na lang opbouwen van spanning ontploft deze in al zijn kracht. Het is niet de energie die het probleem is, maar het onderdrukken van energie.

Vrijheid en veiligheid staan altijd op een gespannen voet met elkaar. Als je volledig veilig wilt zijn, moet je jezelf volledig opsluiten en afsluiten. Als je volledig vrij wilt zijn, neem je risico’s die jezelf en anderen kunnen schaden. Dit hoort bij het leven. Het antwoord ligt waarschijnlijk ergens in het midden.

Trauma en overlevingsmechanismen worden in perioden van stress extra geactiveerd. Stress zorgt dat je vecht, vlucht of verstart. Aangeleerde reacties gaan overheersen, boven je objectieve verstand. Dat zie je nu collectief gebeuren.  

We wijzen visies die anders zijn dan de onze in eerste instantie vaak af. We zijn meestal overtuigd van onze waarheid, omdat we bewijzen zoeken die erbij passen en de rest afwijzen.

We verbinden ons idee van identiteit vaak met onze visies, dus het bijstellen  van je mening kan als verlies van identiteit aanvoelen.

Zomaar wat gedachten, over de heftigheid in deze tijd. Ik hoop dat je er wat aan hebt.  

 

 


 

Verantwoordelijkheid is antwoord geven

July 9, 2020
Verantwoordelijkheid is antwoord geven

De meeste mensen denken bij het woord verantwoordelijkheid aan zwaarte, moeite, normen, straf en beloning en dit is vaak gelinkt aan een gelijksoortige interpretatie van het woord karma.

Verantwoordelijkheid betekent alleen dat je elke keer weer mag antwoorden op alles wat je meemaakt, elke keer keuzes mag maken. Karma betekent dat oorzaak en gevolg hierbij in werking treden, alles wat je doet heeft gevolgen. En die gevolgen nodigen je weer uit om opnieuw een antwoord te geven.


Niet alle gevolgen kun je overzien. Wel kun je ervan uitgaan dat kiezen vanuit liefdevolle intenties en energie betere gevolgen zal hebben dan kiezen vanuit minder liefdevolle intenties en energie.



 

Oordeel en adrenalineverslaving

June 8, 2020
Oordeel en adrenalineverslaving


De gemoederen raken behoorlijk verhit. Polarisatie, het oordelen wordt almaar groter op alle terreinen:  politiek, ras, cultuur, religie, economie. Onze verscheidenheid en vrije meningsuiting wordt steeds meer vertaald in goed en fout.

Mensen gaan zichzelf en hun mening als enig juiste zien en tegelijkertijd de ander en diens mening fout verklaren. De ander vervolgens heftig bestrijden, wat veel pijn veroorzaakt. De oorzaak van de pijn wordt dan weer bij de ander gezocht, in plaats van in het gepolariseerde denken zelf en dit zet aan tot nog meer strijd.

De oordelen uiten zich steeds vaker in fysiek en verbaal geweld, wat de polarisatie zal versterken. Daar komt bij dat dit fysieke en verbale geweld een adrenalinekick geeft. Je hebt door de adrenaline in je lijf het gevoel dat je leeft, denk aan sporters of mensen die gevaar bewust opzoeken. Deze adrenalinekick kan verslavend zijn.

In de maatschappij zijn adrenalinekicks en dus verslaving aangewakkerd met competitieve sporten, heftige games en films. Daar willen mensen steeds méér van, ze raken eraan verslaafd. Het lijkt onschuldig, het is ‘maar’ vermaak, maar dit verhoogt de stressniveaus en je raakt hieraan gewend.

Ook het oordelen is in deze maatschappij aangewakkerd met competitie verheerlijking en de nadruk op gevaren. Verschillen tussen mensen en fouten van mensen worden benadrukt, in plaats van de overeenkomsten en de goede kanten.

De combinatie van verhoogd oordelen en verhoogde adrenaline werkt als een bom. Het oordeel is het lont, de adrenaline is het kruit. Het heeft geen zin om goed/fout verhalen te versterken, want dan steek je het lont aan. Het heeft geen zin jezelf met oordelen of fysieke strijd op te fokken, je adrenalineniveau te verhogen, want dan maak je de bom groter.

Het enige wat je kan doen, is onderzoeken waar je zelf in goed/fout verhalen terecht komt en waar je aan adrenaline verslaafd bent geraakt. En vervolgens besluiten er niet mee te gaan, de bom niet te ontsteken. 

Collectief kunnen we onderzoeken hoe we onze maatschappij zodanig kunnen inrichten, dat we loskomen van goed/fout verhalen en van de verheerlijking van adrenaline.


 

Verschil normen en waarden

May 27, 2020
Verschil normen en waarden

We noemen het vaak in één zucht, normen en waarden, maar het zijn twee dingen. Waarden zijn zaken als liefde, waardering, verbinding, warmte, schoonheid, kracht, ontwikkeling. Daar wordt vervolgens praktische invulling aan gegeven, er worden afspraken, gedragsregels en wetten gemaakt, dat zijn de normen. De grondwet vertegenwoordigt waarden, de wetten de normen. Waarden veranderen niet snel, normen wel, die kunnen worden aangepast.

Als voorbeeld. Je wilt je kinderen graag zien uit liefde,  dus de waarde is liefde. De afspraak of  norm wordt wellicht dat je elkaar elke zondag om 10.00 uur ziet. Dat is praktisch.

Als de norm echter rigide is, wordt de onderliggende waarde ondermijnd, of ga je norm met waarde verwarren. Als je kinderen een keer niet komen, kan je dat als gebrek aan liefde interpreteren. Je wordt boos als ze niet komen, al hebben ze een goede reden, waarmee de waarde liefde ondermijnd raakt. Of je gaat er van uit dat als je kind elke week komt, dat het uit liefde is, wat niet altijd zo hoeft te zijn.

Vaak denken we weinig na over de waarden die onder onze normen (afspraken, gedragsregels, wetten) liggen. De norm leidt vaak tot gegeneraliseerd gedrag, we doen iets vanuit de automatische piloot, omdat het zo hoort. Maar een gegeneraliseerd antwoord is niet altijd het juiste antwoord in elke situatie. Plus de wereld verandert, dus je zal je normen moeten aanpassen aan de actuele situatie, maar dan zonder de waarden te ondermijnen.

De meeste mensen werken om geld te verdienen, maar wat is de onderliggende waarden van werken? Je kunt ermee in je eigen en gezinsbehoeften te voorzien, dit verwijst naar waarden als zelfzorg en liefde voor jezelf en je naasten. Maar mensen vergeten dit wel eens. Dan werken ze zo hard werken, dat ze niet meer goed voor zichzelf en hun naasten zorgen en komen de waarden zorg en liefde onder druk te staan. Soms is de betaling van werk zo laag, dat mensen ondanks keihard werken niet voor zichzelf en hun gezin kunnen zorgen. Ook hier worden de waarden ondermijnd.

In de coronatijd werden nieuwe normen gemaakt om de veiligheid garanderen, ook waarden zorg en liefde. Die worden nu echter vanuit de automatische piloot uitgevoerd, zonder dat men nog nadenkt over waarden. 

Is het opsluiten van mensen, het beperken van de vrijheid van mensen, eigenlijk nog wel zo zorgzaam en liefdevol, nu het ergste gevaar is geweken. Het wordt tijd om te onderzoeken of de nieuwe norm (het nieuwe norm-aal) onze waarden wel vertegenwoordig. En al zeker tijd om te onderzoeken of de werkelijk belangrijke waarden niet door deze nieuwe normen worden aangetast. Het feit dat ze niet voldoen aan de grondwet, die onze waarden vertegenwoordigt, wijst al in die richting. Willen we dat?

Je kunt de normen en wetten tijdelijk veranderen uit nood, want nood breekt soms wet. Maar als de norm de waarden ondermijnt, is het tijd om terug te gaan naar waarden en opnieuw na te denken over wat de passende normen zouden zijn, passend bij de actualiteit.


 

Ver-ANTWOORD-elijkheid

May 24, 2020
Ver-ANTWOORD-elijkheid

Verantwoordelijkheid betekent dat we antwoord geven op een situatie, keuzes maken. Ons antwoord heeft altijd vele consequenties. Die consequenties verschijnen als een nieuwe situatie in ons leven en dan zullen we opnieuw moeten antwoorden. Het leven houdt in dat we altijd antwoord moeten geven.

We hebben soms de neiging verantwoordelijkheid te begrijpen in veroordelende en bestraffende zin. Als bepaalde consequenties ongewenst zijn, gaan we fouten benoemen en schuldigen zoeken, in plaats van rustig een nieuw antwoord formuleren. We kunnen onze antwoorden uit het verleden niet veranderen, alleen ons huidige antwoord anders geven.

Het is prima oorzaken van nare situaties te onderzoeken en deze kennis mee te nemen naar de toekomst. Maar laat dit zelfonderzoek niet verworden tot onszelf of anderen veroordelen, wat leidt tot  schuld, schaamte, boosheid, angst, paniek, etc. We kunnen in oordeel en emotie blijven hangen, wat zorgt dat we geen antwoord geven of te laat. Niet antwoorden is ook een antwoord dat consequenties heeft. We kunnen hierdoor ook nog eens een antwoord geven dat tot verdere nare consequenties leidt.

Het probleem bij verantwoordelijkheid is, dat we niet alle consequenties kunnen voorzien en soms zelfs niet alle informatie hebben. Daarbij gaan we vaak uit van wat ‘normaal’ is, daar zijn we op gaan vertrouwen. Dat zie je nu ook bij de coronasituatie. De meeste mensen, bedrijven en overheden, hebben geen of te weinig reserves opgebouwd. Ze vertrouwden op het economische systeem en de moderne gezondheidszorg. Ze konden of wilden niet voorzien dat een virus alles zo compleet onderuit kon halen.

Maar deze situatie dient zich nu wel aan. We zijn verantwoordelijk, dus we zullen een een antwoord moeten formuleren. We hebben weinig informatie en het ‘normaal’ is van de baan. Het economische systeem hapert door onze eerdere keuzes en ook persoonlijk ervaren we de consequenties van eerdere antwoorden.

Dus de vraag is, wat gaan we nu antwoorden, persoonlijk en collectief? Besef dat welk antwoord we ook geven, dit antwoord weer vele consequenties zal hebben. Denk daarom rustig na, ga niet impulsief of vanuit angst allerlei stappen en maatregelen nemen. Blijf evenmin in oordeel, schuld, schaamte, woede, angst en paniek hangen, wat ons  denkvermogen ondermijnt. Leer van de lessen en neem dit mee in  nieuwe antwoorden. Want het verleden kunnen we niet veranderen, alleen het heden en met onze antwoorden de toekomst.

Laten we ons ook realiseren, dat overheden, bedrijven en mensen al een antwoord hebben gegeven op de situatie, met allerlei consequenties als gevolg. Er is nu een geheel nieuwe situatie ontstaan voor iedereen. Dáár zullen we nu een antwoord op moeten geven, op de huidige situatie. We zijn met zijn alleen ver-antwoord-elijk.

 

Je innerlijke vrijheid

May 19, 2020
Je innerlijke vrijheid

In de Westerse wereld hebben we veel uiterlijke vrijheid gekend. We konden bijna alles hebben en doen wat we wilden. Dit kan echter betekenen dat je werd afgeleid van je innerlijke vrijheid en kracht. Niet voor niets legden veel mensen die het spirituele pad volgden, zoals Boeddha, deze uiterlijke vrijheden af.  

Als je je identificeert met je uiterlijke vrijheid, ben je makkelijk te manipuleren, bijvoorbeeld via consumentisme en makkelijk van streek te maken door gebrek aan uiterlijke vrijheid. Je loopt vaak achter je instincten en zuchten aan en gelooft dat dit vrijheid is. Als onze uiterlijke vrijheid wegvalt, lijkt het of ‘jij’ aangetast wordt. Dit maakt je vatbaar voor angsten.

Door corona vallen veel uiterlijke vrijheden weg. Dit geeft je de kans je innerlijke vrijheid te ontdekken. Je kunt gaan beseffen wat de uitdrukking “In de wereld zijn, niet van de wereld zijn” betekent. Daarmee geeft corona je de kans innerlijk vrij te worden.

Vrijheid begint innerlijk en is niet te stelen of te manipuleren. Als je innerlijk vrij bent, ben je onaantastbaar. Dan ben je in contact met wie je werkelijk bent. Ware vrijheid zit aan de binnenkant en straalt naar buiten. De huidige beperking van onze uiterlijke vrijheden geeft ons de kans deze innerlijke vrijheid te ontdekken en te ontwikkelen.

Als we onze uiterlijke vrijheid straks terugkrijgen en jij je innerlijke vrijheid kent, zal je veel krachtiger in het leven staan. Minder verleidbaar, minder manipuleerbaar, minder angstig. Je bent meer in de wereld en minder van de wereld. Je innerlijke vrijheid, eenmaal gevonden, kan niemand je afnemen.

 


 

Down of boos tijdens corona?

May 5, 2020
Down of boos tijdens corona?

Als je je down of boos voelt, denk hier dan eens aan. Een mens voelt zich gelukkig als hij in vrijheid en autonoom kan kiezen voor een uitdagend doel, daar aktief naar kan streven, met een zelfgekozen tijdspad voor ogen.

In het begin kozen we bij corona en lockdown samen voor een doel, werd er allerlei aktie vereist en was het uitdagend. Het doel was zorgen voor de gezondheid van de ouderen, zorgen dat het systeem niet werd overbelast, zorgen dat je het in je persoonlijke situatie op orde kreeg. Maar het doel werd wel door de situatie opgelegd. In het begin leek de lockdown een paar weken te duren, maar nu wordt het tijdspad steeds onduidelijker.

Nu het langer duurt, komt de reactie. Kijk eens naar de definitie. Je hebt de coronamaatregelen niet autonoom of in vrijheid gekozen. Hierdoor kan je het gevoel krijgen dat het je overkomt, dat je afhankelijk bent geworden van de omstandigheden. Je bent misschien nog wel aktief, maar gaat je steeds meer afvragen met welk doel en met welk tijdspad, wat de motivatie weghaalt. Je zit misschien ongemerkt te wachten totdat de maatregelen voorbij zijn, wat passief en lusteloos maakt. Dan komt er steeds minder uit je handen. Tegelijk vallen de oude doelen, bijvoorbeeld je werk, vaker weg door waarschijnlijke gevolgen van de crisis waar we nu zicht op krijgen.

Eigenlijk zeg je dan: 'ik ga uit nood iets doen en laat de duur van de omstandigheden afhangen. Ik weet namelijk niet tot wanneer, omdat ik dat niet bepaal. Eigenlijk wil ik iets anders doen en terug naar het oude, maar dat kan ik niet. Tot die tijd vul ik mijn tijd zo goed mogelijk, maak er het beste van.' Dan voel je je down. Maar het kan ook dat je boos wordt op de hele situatie.

Als je je beter wilt voelen, is het belangrijk dat je zelf bewust voor een doel en een tijdsduur gaat kiezen, omdat dit motivatie geeft en je in aktie doet komen. Kijk nog eens naar de definitie. 

Maak dus duidelijk wat je zelfgekozen doel is en kies daar een tijdspad voor. Geen vaag tijdspad zoals ‘zodra corona over gaat, misschien volgende week of de week erop, of misschien nog wat later’. Ook niet uitstellen met een ‘maar ik weet niet hoe lang het gaat duren, dadelijk wordt de lockdown opgeheven en kan ik hier niet meer doorgaan’. Nee, maak een stellige keuze voor jezelf.

Ik kies ervoor om me tot en met …………….. aktief te gaan richten op ………………

Bijvoorbeeld: ik kies ervoor om tot en met augustus of tot en met eind dit jaar, te richten op het vertimmeren van mijn huis, het schrijven van een boek, het aanleren van een nieuwe vaardigheid, het doen van een studie, het opvoeden van mijn kinderen, het versterken van mijn gezondheid, het creëren van een nieuw bedrijf, een sabbatical voor diepgaand zelfonderzoek, of een combinatie ervan. Het gaat dus om een bewuste keuze vanuit jezelf, met een zelfgekozen tijdspad.

Kan je zien, dat zo’n keuze en houding je motiveert, je meer energie geeft?


 

Relatie met alles en iedereen

May 3, 2020
Relatie met alles en iedereen


We zijn als mens in relatie met alles wat bestaat, mensen, dieren, planten, de aarde. We maken deel uit van een geheel, van een ecosysteem. We vergeten dit, omdat we een verwrongen beeld van relaties hebben. We zijn hebberig en egocentrisch geworden, alles moet er voor ons zijn.

We vinden het moeilijk gelijkwaardige relaties te onderhouden, wellicht omdat we bang zijn voor de wederzijdse afhankelijkheid. Dan ontkennen we dat we in relatie zijn, of worden hebberig of dominant.

* We vernietigen bomen en ontkennen dat we dood neervallen als er geen zuurstof meer is. 
* We houden dieren en planten in beperkte ruimten, puur voor de bevrediging van onze eigen behoeften.  
*
We laten mensen en dieren voor ons werken of buiten mensen zelfs uit, om er zelf beter van te worden. 
* In romantische relaties willen we dat de ander er vooral voor ons is.  We willen zelfs een partner  ‘hebben’.
* We willen macht over anderen hebben, zowel fysiek, emotioneel als mentaal.

Realiseer je dat je in relatie bent met alles wat bestaat en dat er altijd wederzijdse afhankelijkheid is. Onderzoek waarom je zoveel wilt hebben, waarom je alles wilt beheersen. Vraag je af hoe een gelijkwaardige relatie met alles wat bestaat er uit zou zien.

We zijn als mens vaak zo bezig met ‘hebben’. Bijna en alles wat we ‘doen’ heeft ook weer als doel meer te ‘hebben’. We zijn compleet vergeten dat we in relatie met alles en iedereen ‘zijn’.


 

Crisis en polariteiten

May 2, 2020
Crisis en polariteiten

In deze bijzondere tijd worden we geconfronteerd met de gevolgen van onze keuzes, de gevolgen van onze manier van denken en leven. We zien de wet van oorzaak en gevolg in werking. We worden met onze neus op polariteiten gedrukt. Wat we buiten ons zien, vindt echter innerlijk plaats, al vinden we dit een lastige constatering.

Onze uiterlijke realiteit laat onze innerlijke realiteit zien, laat zien wat we samen creëren vanuit onze bewuste en onbewuste overtuigingen, we zijn namelijk allemaal één. Een strijd in de buitenwereld, toont onze innerlijke strijd, toont onze eigen dualiteit.

De polariteiten worden in deze crisis uitvergroot. We gaan hierdoor nadenken over goed en slecht, liefde en angst, samen en  afgescheiden, binnen en buiten, licht en donker. De eenheid omvat alle polariteiten, het is niet of-of, maar en-en.

We hebben geleerd om de realiteit te beschouwen als iets buiten onszelf, als iets dat ons overkomt, waardoor we ons machteloos voelen of niet verantwoordelijk. Als het verkeerd gaat, zullen we snel iemand anders de schuld geven, die ander corrigeren, het slechte volledig buiten onszelf plaatsen. We denken graag dat wij de ‘good guys’ zijn en anderen de ‘bad guys’ en voelen ons verontwaardigd over wat ‘men doet’. We ontkennen onze eigen rol in het geheel.

We vinden het lastig te zien dat wat de ánder doet, ook altijd iets is wat we zelf doen, omdat er eigenlijk geen ánder is. We zijn allemaal één. We hebben een lichte en donkere kant in onszelf, maar neigen de donkere kant te ontkennen. En wat je ontkent, komt er onbewust en zelfs versterkt uit.

Als je jezelf wijsmaakt dat het de ander is die fouten maakt, als je de ander afkeurt maar niet naar jezelf kijkt, gaan we onze geschiedenis herhalen. Dan herhalen we voortdurend de strijd tussen goed en kwaad, de strijd tussen liefde en angst. Dan vervangen we de ene slechterik door de andere slechterik, de ene angst door de andere angst.  

Want het enige waar we echt bang voor zijn, is het donkere in onszelf, onze eigen angst. Zolang we die niet willen omarmen, projecteren we deze naar buiten, houden we het in en buiten onszelf in stand. Dan gaan we in gevecht, dan gaan de polariteiten een strijd om de macht aan, en deze strijd houdt de polariteiten in stand.

Mensen die zowel het goede én het slechte in zichzelf durven te zien en accepteren, hun liefde én hun angst, kunnen de polariteiten in zichzelf overbruggen. En omdat de uiterlijke realiteit is een spiegel van je innerlijke realiteit, zal de uiterlijke realiteit mee veranderen. De wereld is een spiegel.

Je bent de schepper van je eigen wereld, je buitenwereld vormt zich naar je binnenwereld. Zoek de antwoorden in jezelf, omarm en overbrug de polariteiten in jezelf. Ontken ze niet, projecteer ze niet op een ander, want er bestaat helemaal geen ander.  We zijn één.

 

 


 

Schuldeneconomie en onveiligheid

April 30, 2020
Schuldeneconomie en onveiligheid
Even een uitstapje naar corona en maatschappelijke kwesties, de schuldeneconomie. We ervaren tijdens deze crisis het probleem van de schuldeneconomie. Waarbij ons geld door financiële instanties wordt gecreëerd, wat wij terugbetalen met rente. In wezen hebben we geen geld, maar schuld. Niet alleen wij, ook onze bedrijven en overheden. KLM heeft bijvoorbeeld miljarden geleend van hedgefunds etc. om te kunnen blijven werken, maar moet nu tijdens lockdown al die financiële instanties doorbetalen voor hun geleende vliegtuigen en olie-overeenkomsten, vliegtuigen die nu stilstaan. Dat kunnen ze niet, dus gaat de overheid weer geld aan KLM lenen, door geld te lenen van wederom financiële instanties. Wat ook weer terug moet worden betaald. Maar nu door ons allemaal.

Wanneer gaan we inzien dat alleen financiële instellingen profiteren van de schuldeneconomie, zowel bij groei als bij recessie of depressie?

We worden gek gemaakt met de illusie van groei. De bewering is: "Je kunt makkelijk lenen, hoor, je verdient het terug bij groei." We trappen er allemaal in, persoonlijk en collectief. Hypotheek hier, bedrijfslening daar. Maar nu de groei stagneert komen we zwaar in de problemen.

Helaas gaat de maatschappij het probleem te lijf via diezelfde heilloze weg. Bedrijven en overheden gaan nóg meer schulden maken om de groei te stimuleren. Met als gevolg dat we nog meer vast komen te zitten.

Laat het idee los dat we oneindig kunnen groeien en daarvoor oneindig geld kunnen lenen. Laat de illusie los, dat we dat allemaal kunnen terugbetalen. Deze schuldeneconomie zal namelijk nooit een stabiel systeem opleveren. Willen we deze voortdurende financiële onveiligheid nog langer?

 

Corona en maatregelen vanuit stress

April 27, 2020
Corona en maatregelen vanuit stress

Door stress kun je niet meer redelijk nadenken. Je ziet overal beren op de weg.  Om bij beren te blijven. Iemand die in stress gevangen zit, kan als volgt redeneren: “Oh help, er zitten beren in Canada en beren kunnen je opvreten. Ahhhhh, ik ga dus echt nooit van mijn leven naar Canada, ik zou er nooit willen wonen.” Of misschien iets van: “Ahhhhh, we moeten al die beren meteen vermoorden, die zijn vreselijk en tot die tijd blijf ik thuis.”

De realiteit is, er leven in Canada mensen dagelijks samen met beren. Ze zitten in de tuin, in hun vuilnis, in hun auto. Mensen gaan zelfs het bos in, waar al die beren zitten. Ze zijn echter uit de stressreacties gestapt. Beren horen nu eenmaal bij het leven daar, mensen zijn voorzichtig en passen zich aan, nemen voorzorgen, maar slaan niet volledig op de vlucht en sluiten zich niet op in huis. Ze moorden ook niet massaal de beren uit.

Corona kan je vergelijken met het ontdekken van beren. In het begin is het doodeng en dan ren je hard weg of ga je ze afpaffen, dit is de stressreactie, vechten, vluchten. Maar geleidelijk aan ga je nuchter nadenken over hoe je deze nieuwe realiteit moet hanteren.

Het heeft geen zin in  de stress en paniek te blijven hangen, mede omdat stress je normale functioneren, dus ook je denken en emoties, ondermijnt. Wat uiteindelijk nare gevolgen heeft voor je gezondheid. Raak niet in paniek, maar denk rustig na.

De beren blijven, corona blijft waarschijnlijk ook. Maar daar hoef je niet van in paniek te raken. Neem nuchter je maatregelen en pas je aan de veranderde omstandigheden aan. Het hoort nu eenmaal bij het leven dat dingen veranderen. Stress zorgt voor overdreven maatregelen, denk aan wc-papier hamsteren. 

Dit is niet alleen op persoonlijk terrein van belang. Ook overheden zullen uit hun paniekreacties moeten komen en nuchter gaan nadenken. Vooral geen overdreven angstreacties en stressreacties toelaten, want die zullen alleen maar tot overdreven maatregelen leiden. Kies een eenvoudig en nuchter beleid, dat zo min mogelijk impact heeft op het dagelijkse leven.

 


 

Corona en het niet weten

April 26, 2020
Corona en het niet weten

Niet weten is voor het ego, het op fysiek overleven gerichte deel van ons bewustzijn, iets vreselijks. Het ego probeert uit alle macht houvast te vinden. Dit gaat meestal gepaard met stressreacties, vechten, vluchten, of verstarren. Het ego maakt razendsnel een kloppend verhaal plus toekomstprojecties op basis van bestaande, daarmee voor de situatie relatief oude en beperkte,  informatie. Dit verhaal geeft hem richting, hij weet wat hij moet doen en wat hij kan verwachten. Hij kan zelfs zijn stressreacties verklaren en inpassen in het verhaal, dit geeft hem het idee dat hij goed bezig is.

Een crisis laat onze egoreacties en stressreacties zien, al zal het ego dit niet zo benoemen. Het ego roept liefst dat hij het allemaal wéét, want niet weten is vreselijk. Hij roept liefst dat hij het allemaal rationeel onderzoekt, de goede stappen neemt, dat stress logisch is. Hij creëert zo snel mogelijk een voor hem kloppend verhaal en noemt het vervolgens feit of waarheid. Als het ego spreekt over feit of waarheid, heeft hij het over het verhaal waarin hij gelooft. Het ego vertelt zichzelf een verhaal en leeft daar dan naar.

Deze waarheid, dit op oude of beperkte informatie gecreëerde verhaal, geeft zekerheid. Zelfs als het niet klopt. Maar o wee als je dat laatste zegt, want het ondermijnen van het verhaal is het ondermijnen van zekerheid. Het ego houdt graag aan zijn verhaal. Er zijn momenteel twee grote verhalen, het afstandsverhaal en het spirituele verhaal. Beide verhalen bieden het ego een gevoel van zekerheid.

Het afstandsverhaal is gebaseerd op bestaande kennis over virussen en economie en vertelt: “als we ons isoleren of op anderhalve meter blijven, zullen we overleven.”  Overleven is wat het ego wilt. Een duidelijk verhaal is wat het ego wilt. Dus veel mensen adopteren dat verhaal, het biedt zekerheid en toont een koers van handelen. Je ziet overheden en ondernemers zich razendsnel voorbereiden op deze toekomst  aan de hand van dat anderhalve meter verhaal, wat nu als feit en waarheid is geadopteerd, al weten we eigenlijk weinig of niets. Maar dat is voor het ego lastig om mee om te gaan. De vechters gaan aan de slag. De vluchters wachten af of trekken zich in bekende patronen terug. Sommige mensen verstarren zelfs.  

Het tweede verhaal is gebaseerd op een bestaande spirituele kennis “we transformeren naar hoger bewustzijn en creëren een liefdevollere maatschappij.” Ook dit is een verhaal dat het ego zekerheid biedt en helpt een koers uit te zetten. Je ziet mensen zich razendsnel voorbereiden op een betere maatschappij, of bezig gaan met het aan de kaak stellen van de gebreken van de oude maatschappij. Veel mensen adopteren dit verhaal als feit of waarheid, al weten we eigenlijk nog weinig of niets. Maar dat is voor het ego lastig om mee om te gaan. De vechters gaan aan de slag. De vluchters wachten af of  trekken zich in bekende patronen terug. Sommige mensen verstarren zelfs.

Elk verhaal dat je creëert, bepaalt je huidige en toekomstige werkelijkheid, zowel persoonlijk als collectief. We zijn de scheppers van onze eigen werkelijkheid. We maken verhalen voor onszelf, handelen daarnaar en scheppen onze wereld volgens dit verhaal. Dat is hoe het werkt. Maar let op de inhoud van verhaal.

Als jij je teveel door het ego laat beheersen, hoeft je verhaal niet te kloppen, al zal het ego dit graag ontkennen. Het ego ontkent dat hij het niet weet en ontkent zijn stressreacties, want alles moet passen bij het oude of bij het haastig gecreëerde nieuwe verhaal. Je kunt vanuit je ego- en stressreacties besluiten nemen, die later niet zo handig blijken te zijn. 

Wees je dus vooral bewust van het ego. Als het ego regeert, creëren we niet een toekomst die we vanuit ons hart willen en vanuit bewuste scheppingskracht, maar eentje vanuit onze overlevingsreacties. Het ego laat zich door omstandigheden leiden, gaat meestal pas nadenken over het leven als hij in gevaar komt, zoals nu bij corona. Hij reorganiseert zijn werkelijkheid en zijn toekomst rondom de angst voor het virus en de angst voor verlies van welvaart, dus is gericht op overleven en omstandigheden. Je ego zal slechts reageren, is vooral aan het overleven en projecteert zijn angsten ook nog eens in de toekomst.

Het is tijd om je toekomst in eigen hand te nemen. Laat de superfocus op gevaar, het virus en de maatschappelijke gevolgen, los. Egoreacties en stressreacties zijn namelijk gericht op acuut gevaar en daarmee kan je op de korte termijn gevaren prima het hoofd bieden. Maar het gaat mis als je het ego en je stressreacties inzet voor de lange termijn, juist door deze gerichtheid op overleven en gevaar en door de projecties van deze angsten naar de toekomst.

Denk rustig na over wat je diep in je hart wilt en hoe je dit in de wereld wilt gaan zetten. Creëer je toekomst vanuit je rust en wijsheid. Ga je toekomst niet creëren rondom een virus, crisis of andere gevaren. Richt je blik daaraan voorbij. Focus op de lange termijn, richt je leven in vanuit wat je wilt. Parkeer je egoreacties en stressreacties op de tijdelijke problemen. Want problemen horen er bij, maar ga je leven niet rondom problemen en verhelpen van problemen organiseren. 

 

Corona en je eigen lens op de realiteit

April 20, 2020
Corona en je eigen lens op de realiteit

Iedereen kijkt naar het leven via een bepaalde ‘lens’, dus ook naar de Coronacrisis. Je lens is bepaald door een samenstel van zaken, zoals achtergrond, kennis, ervaringen, overtuigingen, zekerheden, angsten, behoeften, etc. Dit noem je jouw ‘ik’. Wat je via deze lens ervaart, noem je ‘de realiteit’.  Deze lens bepaalt wat je waarneemt, vindt en ervaart van jezelf en de wereld. Dit maakt je als mens uniek en maakt ook het leven voor ieder mens uniek.

Je probeert veranderingen meestal in eerste instantie via de bestaande lens te verklaren en vorm te geven, eigenlijk vanuit je zekerheden. Want als het leven bij het beeld van jouw ‘ik’  en dat van jouw ‘realiteit’ past, geeft dat zekerheid. Je weet hoe het zit en hoe je verder moet.

Wat er met de Coronacrisis gebeurt, is dat dit beeld van ‘ik’ en ‘realiteit’ wordt uitgedaagd, je lens moet waarschijnlijk worden bijgesteld. Dit is niet gemakkelijk, dit maakt onzeker. Je beseft opeens wat je allemaal voor waar had aangenomen over jezelf en de wereld. Je ontdekt misschien dat dit niet meer helemaal klopt of niet meer helemaal voldoet. Dit kan heel confronterend zijn.

Plus de hele wereld heeft datzelfde 'lens'probleem. De meeste mensen kijken eerst via de bestaande lens en worden vervolgens uitgedaagd hun lens bij te stellen. Omdat iedereen hier druk over praat, herken je opeens bij anderen welke lenzen ze hanteren en in welke mate ze die al of niet willen bijstellen. De innerlijke onzekerheid en de confrontatie worden hierdoor versterkt en het kan tot uiterlijke conflicten leiden.

Bereid je voor op de innerlijke veranderingen die dit geeft, onzekerheid, zelfconfrontaties. Mogelijk ook conflicten, omdat ieders zelfbeeld en ieders wereldbeeld uitgedaagd wordt. Bepaal voor jezelf een strategie daarin. 

Houd liefst niet hardnekkig vast aan je oude lens, of het nu om materieel of spiritueel gerichte waarheden ging, die jouw lens, dus jouw beeld van ‘ik’ en ‘realiteit’ bepaalden. Want álles dient in een periode van verandering onderzocht te worden. Ofwel, onderzoek je eigen lens en pas deze zo nodig aan.

Heb respect voor mensen die een totaal andere lens hanteren, of op anders omgaan met het feit dat hun lens wordt uitgedaagd. Maak anderen geen verwijten. Ga niet je eigen onzekerheden in dit proces op anderen projecteren. Ga niet beelden van jezelf en  van de realiteit met dat van anderen vergelijken. Iedereen gaat op unieke wijze met deze veranderingen om, omdat ieder mens nu eenmaal uniek is. 


 

Corona, gezondheidszorg of symptoombestrijding?

April 16, 2020
Corona, gezondheidszorg of symptoombestrijding?

Coronabestrijding is slechts symptoombestrijding. Gezondheidszorg richt zich helaas niet op het versterken van onze gezondheid, zoals je bij het woord ‘gezondheidszorg’ zou denken, maar op het bestrijden van klachten, dus ziektebestrijding ofwel symptoombestrijding. Dat heeft met onze collectieve overtuigingen te maken, die niet bevraagd worden door onszelf, maar op basis waarvan we wel onze maatschappij inrichten.

Er wordt voortdurend een leven gepromoot dat ons lichaam ondermijnt. Een leven vol stress, vol ongezonde voedingsmiddelen, vol van vervuilde lucht, vol vervuilde grond en vervuild water. Dit ondermijnt onze gezondheid en dan worden we ziek.

En waarom doen we dit? We zijn gaan denken dat we vooral véél geld en spullen en ook véél bijzondere ervaringen nodig hebben om gelukkig te zijn. We vergeten daarbij goed voor onszelf te zorgen, je hebt uiteindelijk je lijf nodig om van het leven te kunnen genieten.

Als de gevolgen van zo’n manier van leven via ziekte kenbaar worden, moet de ‘gezondheidszorg’ deze symptomen bestrijden, zodat we daarna op de oude weg door kunnen gaan. We zijn zelfs trots dat we zoveel kunnen doen tégen ziekte. Maar we moeten leren vóór gezondheid te gaan. Dit is niet alleen een persoonlijke verantwoordelijkheid, maar ook een collectieve verantwoordelijkheid. 

Onze overheden, instanties en bedrijven worden zo georganiseerd, dat we steeds méér kunnen hebben en doen. We kunnen eindeloos kiezen uit ongezonde voedingsmiddelen, bijzondere ervaringen als vliegvakanties en evenementen, eindeloze hoeveelheden spullen. Zo krijgen ze zelf ook steeds méér. Het kan en mag allemaal niet op. Om deze voortdurende groei te bereiken, moeten we wel allemaal harder werken, wat stress geeft en tot ziekte leidt. Of we kunnen niet meekomen in de race, wat eveneens stress geeft en tot ziekte leidt. En ongezond eten en een ongezonde leefomgeving geven ook stress. Ons lichaam raakt uitgeput. Uiteindelijk storten we gewoonweg allemaal in.

De bomen groeien de hemel in, maar we vergeten onze wortels te voeden, daarom worden we ziek. Maar in plaats van onze wortels te verzorgen, ons lichaam gezond te houden, bestrijden we collectief de symptomen en gaan simpelweg door op onze ongezonde weg. 

Je ziet nu bij de coronabestrijding iedereen meteen weer aan de slag gaan de ziektesymptomen te bestrijden, in plaats van iets aan de onderliggende oorzaken te doen. De oorzaak van corona: we leven ongezond. De vraag die we ons moeten gaan stellen, nu we collectief met onze neus op deze feiten worden gedrukt, is hoe we gezond moeten worden in plaats van alleen de gevolgen, de symptomen te bestrijden. Goede vragen zijn:

·        * Hoe zorgen we collectief voor een evenwichtig leven, zodat er minder stress is, waardoor ons immuunsysteem beter werkt en we niet zo snel ziek worden.

·        * Hoe zorgen we dat er overal met name gezonde voeding beschikbaar komt, in plaats van enerzijds honger en anderzijds allerlei onnatuurlijke producten. Dat leidt allebei tot ziekte en uiteindelijk de dood.

·        * Hoe zorgen we dat onze manier van leven niet de aarde, de lucht en het water verpest, omdat we daardoor steeds zieker worden. We hebben nu gelukkig gezien, hoe snel de natuur weer gezonder wordt, als we slechts een paar weken rustig aan doen. 

·        * Hoe zorgen we dat we onze overtuigingen over groei niet verbinden aan steeds meer geld, spullen, ervaringen, waarvan we collectief ziek worden, maar verbinden met wat we werkelijk nodig hebben als mens.

We zullen onze beperkende en ziekmakende overtuigingen onder ogen moeten gaan zien. We zullen moeten nadenken over de enorme prijs die we betalen, het verlies van onze gezondheid,  door ons streven naar steeds maar meer geld, meer spullen en meer ervaringen.  

We zullen moeten gaan nadenken over de werkelijke waarden van het leven. Voor veel mensen is gezondheid essentieel. Laten we beginnen met het optuigen van een gezondheidszorg, die zich op oorzaken richt en niet alleen symptomen bestrijdt. Laten we ons als maatschappij daarop gaan richten! 

Ziektebestrijding ofwel symptoombestrijding zal trouwens alleen maar meer kosten meebrengen. Echte gezondheidszorg, gezondheidsverbetering,  zal deze kosten drastisch verminderen. Ook onze politici zullen moeten leren zien, dat ze aan een systeem meewerken, dat ons lichaam volledig vernietigt, daarom échte maatregelen moeten gaan nemen in plaats van pleisters plakken.


 

Corona, menselijk lijden en het spirituele sausje

April 14, 2020
Corona, menselijk lijden en het spirituele sausje


Het 'ego' kan spiritualiteit vaak alleen begrijpen vanuit de ervaring van afscheiding, angst, dualiteit en oordeel/veroordeling. Dit leidt helaas vaak tot ontkenning van het menselijk lijden, tot veroordeling van het aardse bewustzijn en zelfs tot veroordeling van andere mensen. Denk aan opmerkingen:

·         Je lijdt wel, daar moet je boven staan, het aardse leven is een illusie.

·         Je gaat wel dood, maar de dood is slechts een transformatie naar een betere dimensie.

·         Mensen die lijden, zijn niet spiritueel bewust.

·         Het lijden dat je ervaart, is een spirituele les.

·         Het hogere bewustzijn is goed, het  lagere bewustzijn is slecht.

·         Ik ben spiritueel bewust en dus beter dan degene die niet spiritueel bewust is.

·         Als je spiritueel bent, verdwijnt het lijden volledig en ervaar je alleen nog maar leuke dingen.

Kun je zien dat dit de ego-interpretatie van spiritualiteit is, dat het ego een spiritueel sausje creëert? Dat hij er een mooi sausje overheen giet, dat het lijden ontkent en kwijt wilt raken en mensen veroordeelt?  

Wat het ego mist, is dat er geen afscheiding is tussen de verschillende niveaus van energie en bewustzijn. We zijn als mens een mix van alle niveaus van energie en bewustzijn tegelijk, van hoog tot laag. Het ene niveau is niet beter dan het andere, want alles is één. Het is niet de bedoeling je lagere energie kwijt te raken en alleen in hogere energie te leven. Als je werkelijk jouw lagere energie kwijt zou raken, was je simpelweg dood. Het gaat om integratie van alle niveaus van energie en bewustzijn in jezelf.

Het ego maakt er liever een ‘of-of’ verhaal van dan een 'en-en' verhaal. Het ego maakt er graag een goed-fout verhaal van en stapt in vergelijking en oordeel. Het ego probeert aan het lijden te ontsnappen door in het bewustzijn van ‘laag naar hoog’  te vluchten en van vervelend naar leuk.

We kunnen alles ervaren vanuit de diverse standpunten tegelijk zonder ons met een van de twee te identifceren. We zijn nog gewend om ‘heen en weer te springen’ tussen het aardse en het spirituele in plaats van deze te integreren in onszelf. Omarm beide aspecten van jezelf, durf het leven te bezien vanuit zowel het aardse als het spirituele standpunt tegelijkertijd. Je bent nu eenmaal een multidimensionaal wezen.


 

Intentie met alles wat ik zie, breng ik meer licht in de wereld.

April 13, 2020
Intentie met alles wat ik zie, breng ik meer licht in de wereld.

 

Een intentie helpt je jouw energie te richten en betekenis te geven aan de wereld. Mooi om de dag mee te beginnen en regelmatig te bevestigen.


Met je intenties ben je de schepper van je leven. Denk bijvoorbeeld eens aan de intentie:


Met alles wat ik zie, breng ik meer licht in de wereld.


Zeker in deze tijd, is het goed om te beseffen dat dingen niet van buiten op je afkomen en je op een bepaalde manier kunnen beïnvloeden. Jij kunt altijd zelf invloed hebt op hoe je dingen ziet en daarmee ervaart.

 

Corona, cultuurverandering

April 11, 2020
Corona, cultuurverandering
We zitten mogelijk in een grote cultuurverandering. Cultuur houdt een bepaalde manier van denken in. Ons idee van 'de wereld zit zo in elkaar en dat is de waarheid', wat zich vertaalt in manieren van handelen en afspraken. Denkpatronen en gedragspatronen gaan samen.

In de Middeleeuwen had men een andere cultuur dan in de Renaissance. In de Middeleeuwen werden de mensen anders opgevoed dan in de Renaissance. Ze dachten en deden anders. Voor beide culturen was dit 'de waarheid van het leven'. Een andere manier van leven is onvoorstelbaar als je in die cultuur leeft.

We zijn allemaal in een bepaalde cultuur opgevoed en nemen de bijbehorende denkpatronen en gedragspatronen nu eenmaal over. Dit is wie je bent, dit is hoe de wereld in elkaar zit, het is wat je gewend bent. Dat is onze waarheid van het leven.

Nu verandert cultuur altijd, geleidelijk dan wel plotseling, bijvoorbeeld door een nieuwe stroming of een onverwachtse ontdekking of crisis, waardoor mensen uit hun oude denk- en gedragspatronen worden gestoten. Denk aan de hippiebeweging. Denk aan de ontdekking dat de wereld niet plat maar rond was. Denk aan 9/11. Zo'n cultuurverandering gaat met weerstand gepaard. Mensen houden nu eenmaal graag aan het oude vast en reageren vaak met angst en weerstand op verandering.

We worden door deze Corona crisis waarschijnlijk voor een grote cultuurverandering gesteld. Dat is niet makkelijk. Mensen persoonlijk, maar ook instituten en bedrijven hebben hun denken en gedrag op de bestaande culturele waarheden hebben gebaseerd. Eerst proberen we misschien door te gaan op de oude weg. Sommigen willen meegaan met de verandering, maar worden dan soms verwijtend 'andersdenkend' genoemd. Mensen houden zich nu eenmaal graag vast aan de bestaande cultuur; aan onze waarheden, denkpatronen, gedragspatronen. Dit is veilig en bekend. Cultuurverandering, een grote omslag erin, maken we nu met zijn allen mee. Dus jijzelf en je wereld gaan veranderen. Onderzoek eens welke waarheden je van je cultuur hebt opgenomen in je denken en doen. Kijk waar die zullen veranderen of wellicht beter zouden kunnen veranderen. Stel je in op verandering, want het leven is verandering. Wees er niet bang van. Je kunt anders denken en doen en dan vergaat de wereld echt niet, alleen de wereld zoals je hem kende. Er wordt een nieuwe wereld, een nieuwe cultuur, een nieuwe waarheid geboren.

 

Corona, machteloosheid, sterfelijkheid

April 10, 2020
Corona, machteloosheid, sterfelijkheid


Het is een angstige tijd met dit Coronavirus. Vooral een tijd waarin we ons machteloos kunnen voelen. De meeste mensen weten weinig van virussen en pandemieën en hopen dat de politieke leiders de juiste keuzes maken. Alleen weten die politieke leiders evenmin veel van virussen en pandemieën en verlaten zich op een kleine groep van virologen/wetenschappers. Die hebben echter te maken met een nieuw virus waar ook zij weinig van afweten, plus worden geconfronteerd met een pandemie van ongekende orde, waar ze nooit eerder mee te maken hebben gehad. Het is in deze tijd een beetje ‘de lamme leidt de blinde’.

We worden geconfronteerd met zowel ons ‘niet weten’ als met onze machteloosheid.  Dit gaat echter veel dieper dan alleen het dealen met Corona. We beginnen ons te realiseren hoe klein we zijn ten opzichte van de natuur. We beheersen de natuur niet, zoals we lang dachten, maar maken daar slechts deel van uit. We zijn aan ons lichaam gebonden en ons lijf is kwetsbaar. Het is uiteindelijk ‘de natuur’ die bepaalt hoe we leven en óf we leven. We worden door deze Coronacrisis opeens geconfronteerd met onze kleinheid en onze sterfelijkheid.

Dit is voor veel mensen gek genoeg een geheel nieuwe ervaring. We zijn de laatste decennia bijna vergeten dat we deel uitmaken van de natuur of ontkennen het. We zijn gaan geloven dat we onafhankelijk zijn en denken boven de natuur te staan. We dachten haar zelfs te kunnen beheersen, machtig te zijn. Maar de enige macht die we uitoefenden was haar te onderwerpen en vernietigen. Wat geen macht is maar slechts een poging tot controle, om het gevoel van onmacht en het besef van sterfelijkheid voor onszelf te maskeren.

Het leven vraagt immer om verder te gaan, keuzes te maken. Ook als we het niet weten, ons machteloos voelen, beseffen dat we als mens klein en sterfelijk zijn. Ons oude zelfbeeld wordt door Corona compleet ondersteboven gegooid. Alles wat we dachten te weten, te hebben en te zijn, raken we kwijt. Dit verlies van controle brengt een rouwproces op gang. Je kunt het vergelijken met iemand die weet dat hij zal overlijden, weet dat er niets tegen is te doen, behalve als er een wonder plaatsvindt en er tijdig een medicijn wordt uitgevonden. Daar staan we nu ongeveer. Onze machteloosheid verwijst naar onze sterfelijkheid en ieder mens zal deze vroeg of laat onder ogen moeten gaan zien.

Dus hoe ga je met deze ervaringen om? Het belangrijkste is je machteloosheid en sterfelijkheid te accepteren en misschien zelfs te omhelzen, ze te integreren in je levensbesef. Vergelijk het leven met het krijgen van een schitterende bos bloemen. Je hebt hun schoonheid niet aan jezelf te danken, maar aan de natuur. Je weet dat ze zullen verwelken, hoe goed je ze ook verzorgt, dat is ook de natuur. Maar je zal er toch en misschien juist daarom van genieten en er dankbaar voor zijn. Ga met je leven zoals je met een schitterende bos bloemen omgaat, leer ervan te genieten en dankbaar te zijn.  

Deze crisis kan de waardering van dit tijdelijke bestaan in jou verdiepen, mits je niet probeert deze inzichten te ontvluchten of ertegen te vechten. Want dit was onze collectieve stressreactie, vechten tegen en vluchten van onze natuur, onze sterfelijke natuur. Door acceptatie van de ware aard van ons bestaan, kan er in onszelf persoonlijk, maar ook maatschappelijk, een diepgevoelde rust, zorgzaamheid, plezier en dankbaarheid ontstaan.


 

Stress, corona en welvaartsziekten

April 9, 2020
Stress, corona en welvaartsziekten



Eigenlijk zijn bijna al onze welvaartsziekten te wijten aan stress. Daarnaast wordt ons immuunsysteem door stress verzwakt, waardoor we kwetsbaar worden voor allerlei andere ziekten, dus ook voor Corona. 

Hieronder een uitleg over de werking van stresshormonen. Je ziet alle welvaartziektes in de omschrijving verschijnen en snapt misschien gelijk waarom stress tot ondermijning van je immuunsysteem leidt.

Wat doen de stresshormonen adrenaline en noradrenaline?

·     Je maakt insuline aan, het verhoogt de bloeddruk en hartslag, om te kunnen vechten of vluchten. Dus er onstaat meer risico op suikerziekte en hartkwalen.

Het geeft gebreksziekten op plekken in je lichaam energie waar energie vandaan wordt gehaald. Huid, spijsvertering, immuunsysteem, het geeft spierzwakte, ontregelt de vruchtbaarheid.

·        Je lichaam verzwakt, is vervolgens alleen bezig met herstel van de schade in plaats van opbouw van je lichaam. 

En wat doet het stresshormoon cortisol?

Komt vrij in reactie op (nor)adrenaline. Vangt verhoogde glucoseniveau op, brengt je uit de schok terug.

Schakelt tijdelijk je immuunsysteem uit.

Maakt vet aan en geeft meer trek, maakt je dikker.

Vertraagt tijdelijk je spijsvertering.

Breekt ten behoeve van herstel eiwitten in je spieren af en zet het om in aminozuren. 

Eiwitten zijn de bouwstenen van je lichaam deze worden dus afgebroken. De aldus verkregen energie wordt gebruikt voor herstel van het door stress getroffen lichaam in plaats van de normale opbouw van gezonde cellen.

Voor de gezondheid is het uitermate belangrijk stress te verminderen en te voorkomen. Daar zou de gezondheidszorg zich m.i. veel meer op moeten inzetten. Niet alleen focussen op versterken van het immuunsysteem, ook prima, maar vooral door stress te vermijden zorgen dat het niet kan verzwakken. Stress is vaak de oorzaak.

Misschien wordt het tijd om ons hele denken en onze maatschappelijke en economische inrichting eens op deze manier te onderzoeken.  Waar kunnen we stress verminderen in onze maatschappij, zodat we allemaal vitaler en gezonder kunnen zijn en onnodige kosten te vermijden. 

 


 

Corona en ons gewoontebeestje.

April 3, 2020
Corona en ons gewoontebeestje.

We zijn als mens gehecht aan gewoonten, aan vaste patronen in denken en doen. We ontlenen er zekerheid, ritme en veiligheid aan. Het geeft een gevoel van nuttig bezig zijn; onze zingeving is ermee verbonden. We ontlenen er onze identiteit aan. Als je iemand vraagt ‘Wie ben jij?” antwoorden mensen meestal met wat ze gewoonlijk denken en doen.  Ik ben degene die …. doet en ik doe dat omdat ik ….”. Het is fijn als je ‘weet wie je bent’. Dat stelt je gerust en geeft een duidelijke richtlijn over het inrichten van je leven. Dat is je ‘gewoontjebeestje’.

Je gewoontjebeestje houdt graag vast aan vaste patronen van denken en doen. Als dit patroon uitgedaagd wordt, ligt zijn zelfbeeld ondersteboven én zijn routine. Hij houdt niet van veranderingen, zeker niet als hij ze niet zelf heeft bedacht.

En dan is er opeens Corona! Wat doet het gewoontebeestje dan?

Het gewoontebeestje probeert eerst zolang mogelijk op oude voet door te gaan. Hij gaat er vanuit dat Corona een tijdelijk iets is, een pauze. Hij geniet er soms zelfs van, omdat hij de nadelige gevolgen van zijn vaste patronen in denken en handelen tijdelijk kan compenseren. Het ordelijke gewoontebeestje gaat huis en administratie ordenen. Het hard werkende gewoontebeestje gaat gewoon werken of kort genieten van een welverdiende rust. Het sociale gewoontebeestje gaat iedereen die hij kent bellen. Het creatieve gewoontebeestje gaat hele dagen creatief bezig zitten zijn. Het spirituele gewoontebeestje gaat meer mediteren. Het kennisgerichte gaat studeren of volgt continu het nieuws.

In de eerste fase volgt het gewoontebeestje zijn vaste patronen in denken en doen. Hij stelt zichzelf geen vragen, want hoewel de omgeving anders is, is hij zelf nog steeds wie hij altijd was.  Het gewoontebeestje ziet thuiszitten slechts als pauze. Hij denkt dat alles weer zal worden zoals het voorheen was, dus laat zijn patronen in denken en doen niet los.

Als het wat langer gaat duren, raakt het gewoontebeestje gefrustreerd. Hij gaat zich vervelen, zich ergeren, wordt boos of depressief, voelt zich nutteloos, wordt bang dat hij niet in zijn oude patroon kan terugkeren, is bang dat hij het allemaal niet aankan. Hij zoekt vervolgens manieren om die nare gevoelens te dempen, van het afleiding zoeken tot ongezonde zaken of zoekt schuldigen voor zijn ongemak. De pauze mag van hem nu wel eens voorbij zijn. Hij wilt over tot de orde van de dag,  terug naar zijn oude patronen in denken en doen.  Hij zal in deze tweede fase allerlei manieren verzinnen om zijn ongemak te verjagen, wilt vooral die ellendige gevoelens niet ervaren. Maar ja, hij zit nog steeds thuis en zit opgescheept met zijn nare gevoelens.

In de tweede fase begint het gewoontebeestje dus onvrede te voelen en gaat in innerlijk gevecht ermee, wilt terug naar het oude. Hij merkt eigenlijk voor het eerst op dat zijn oude patronen in denken en doen niet werken in deze nieuwe situatie. Het gewoontebeestje gaat zien hoezeer hij een gewoontebeestje is, maar wilt daar niet aan. Hij vindt nog steeds dat alles zoals hij het deed de beste manier is, zelfs al werkt het nu dan niet voor hem.

Pas in de derde fase ben je in staat te zien, dat het gewoontebeestje je dwarszit. Dan realiseer je je dat het misschien tijd is je gewoonten en patronen te onderzoeken. Je af te vragen of die patronen in denken en doen wel zo handig zijn en waren. Je gaat jezelf, dus eigenlijk je gewoontebeestje, nader onderzoeken.

In deze derde fase, zie je opeens beter dan ooit wat de voordelen en nadelen ervan waren. Misschien ontdek je dat je gewoontebeestje te eenzijdig gericht was en wel altijd werkte maar nooit kon ontspannen.  Misschien ontdek je dat je niet altijd plezier en vervulling hebt ervaren al deed je alles volgens je patronen. Misschien bleven bepaalde levensgebieden voor jou onontgonnen, omdat je gewoontebeestje alles bleef doen zoals hij het altijd deed.

Wat je zeker zal gaan zien in deze derde fase, is dat niet jij, maar jouw gewoontebeestje jouw leven probeerde te leiden! Dit is soms erg confronterend en roept de vragen op, Wie ben ik dan wel? Ben ik in mijn dagelijkse leven wie ik werkelijk ben of wil zijn.

In de derde fase kan je jezelf en je gewoontebeestje onderzoeken. Je hebt tevens de tijd om experimenteren met geheel andere patronen. Als je altijd werkte en weinig creatief bezig was, kan je eens creatief aan de slag. Als je altijd maar mensen belde om je beter te voelen, kan je eens in jezelf keren met meditatie. Als je altijd met plichten of anderen bezig was, kan je eens met jezelf aan de slag. Kijk vooral naar dingen waar je niet aan toe kwam of naar dingen die je nooit geprobeerd hebt. Omhels het nieuwe, omhels de verandering. Daag je gewoontebeestje uit door iets heel anders te denken of doen dan anders. Daarmee verdwijnen trouwens ook de nare gevoelens. Want hoewel je gewoontebeestje wilt dat alles hetzelfde blijft, is er ook een ‘jij’ dat wilt groeien, ontwikkelen, meer geluk wilt ervaren en het vermogen heeft hiervoor te kiezen. Je kunt het gewoontebeestje in jezelf veranderen, transformeren. 

Probeer in deze fase het ánders te denken en doen dan anders, vanuit het besef dat jij de veranderingen altijd  zelf in de hand hebt. Je bent niet overgeleverd aan je gewoontebeestje. Kijk ook eens naar wat je hebt gemist door je gewoontebeestje. Denk na hoe je, als straks alles voorbij is, je leven vorm wilt geven. Hoe ga je de nieuwe ervaringen in je bestaan integreren, waar wil je anders gaan denken of doen? De vraag in deze fase is dus, volg je nu en straks je gewoontebeestje, of integreer je nieuwe inzichten en nieuwe ervaringen?

Corona kan je helpen oude patronen in denken en doen te herkennen en los te laten. Dit kan de weg vrij maken naar een prettiger, evenwichtiger en uitdagender bestaan, vooral als je deze coronapauze daarvoor benut.

 

 

 

 


 

Stap in het onbekende.

March 27, 2020
Stap in het onbekende.

In een tijd waarin er een nieuw virus heerst waarvan zelfs experts niet veel weten, dien je je eigen expert te zijn. Moet je zelf door vaak tegenstrijdige informatie heen, om jouw keuzes te maken. 

Tegelijk weet je ook, dat je gewoonweg niet alles kan weten en zal weten. Dat er geen experts zijn waar je echt op terug kunt vallen. 

Toch zal je moeten kiezen.

Eigenlijk is dit altijd al zo geweest in je leven, het wordt alleen door corona uitvergroot. 

Dus vertrouw op jezelf, neem je stappen én weet dat je nooit dingen 100% zeker zult weten.

De Dwaas van de Tarot stapt altijd vol vertrouwen, zonder angst, in het onbekende.


 

Corona en naar binnen keren.

March 27, 2020
Corona en naar binnen keren.

In deze tijd van bijna lockdown, kan je naar binnen keren. Je kan helemaal bij jezelf komen. Zie dit als een kans. Zie het als een retraite!

Misschien ga je beseffen, nu het 'uiterlijke leven' rustiger wordt, wat werkelijk belangrijk is voor jou.

Misschien kom je zaken in jezelf tegen, die aandacht vragen, dingen die verwerkt moeten worden, maar ook mooie dingen die je je mag gaan realiseren.

De ene persoon stapt in angst en frustratie, de ander kan zijn rust vinden. Neem dit van jezelf waar en probeer rust te vinden erin.

Probeer ook het grote verband te zien. Dingen gebeuren collectief niet voor niets. Dus vraag je af waarom dit gebeurt voor ons allemaal.

Je bent hier ook niet voor niets op juist nu. Dus vraag je af waarom je hier persoonlijk bent.

De antwoorden liggen altijd in jezelf.

Kijk vooral naar de mooie effecten van dit gebeuren. Hoe de natuur zich in een paar weken herstelt. Hoe mensen elkaar steunen.

Wees positief.

De wereld verandert heel hard opeens. Veel harder dan de meesten voor mogelijk hadden gehouden.

Dit is een kans om na te denken en straks een betere wereld voor onszelf te creëren.


 

Spiritueel perspectief op Corona.

March 19, 2020

Eerst kort wat over bewustzijn. Je menselijke bewustzijn kent drie ‘lagen’, je ‘hogere’ bewustzijn dat eeuwig is en zich verbonden weet met alles wat bestaat en je ‘lagere’ bewustzijn dat tijdelijk is en verbonden is met tijd, materie en lichaam. Die twee maken deel uit van het ‘alomvattende’ bewustzijn. In wezen is er slechts één groot bewustzijn, maar we ervaren het als mens als ‘lagen’ door ons aardse perspectief.

Het doel van je menselijke leven is dat je vanuit je vrije wil gaat kiezen voor liefde, eenheid, harmonie, etc. In de praktijk betekent dat je lagere, aards gerichte, bewustzijn steeds meer vanuit de waarden van je hogere bewustzijn leert leven. Je hogere bewustzijn hoeft dit niet te leren, hij kent al onvoorwaardelijke liefde, harmonie, vertrouwen, geloof in scheppingskracht, verbondenheid met alles wat bestaat, compassie en overziet het geheel etc.

Ons lagere bewustzijn kan bij een te grote focus op overleven zich afgescheiden gaan voelen (van het hogere bewustzijn en van anderen) in plaats van verbonden met alles wat bestaat.  Het lagere bewustzijn is namelijk bang te sterven, omdat het fysiek verbonden is. Dan maakt hij bijvoorbeeld keuzes vanuit angst, controle, eigenbelang, oordeel.

In je dagelijkse leven sta je voortdurend voor ervaringen die je voor een keuze stellen. Omdat je een vrije wil hebt, mag je kiezen voor handelen vanuit liefde of vanuit bijvoorbeeld angst. Beide opties kennen oorzaak en gevolg. Als de gevolgen minder prettig zijn, kan je ontdekken dat er wellicht een liefdevoller en harmonischer weg is. Uiteindelijk leidt alles tot meer bewustzijn, liefde en harmonie. Er zijn geen goede of foute keuzes, want anders zou er geen vrije wil zijn.

Toepassing op Corona

Tijdens gevaar, ziekte etc. probeert het lager bewustzijn fysiek te overleven. Dat is ook de bedoeling, want zonder lichaam kan je niet meer leren bewuster en liefdevoller te leven, want dan ben je er niet meer.

Je hebt echter twee manieren van overleven. Je kunt het doen vanuit liefde en harmonie, door goed voor jezelf en voor anderen te zorgen en je hoger en lager bewustzijn te integreren. Dit vanuit de kennis dat we allemaal met elkaar verbonden zijn, dus vanuit verbinding met de waarden van je hogere bewustzijn. Je kunt ook proberen te overleven vanuit angst, controle, strijd en eigenbelang, waarbij je eigen overleven zelfs ten koste van anderen kan gaan. Eigenlijk vraagt elke ziekte of crisis, dus ook bij Corona, je keuze te maken, kies je voor liefde of kies je voor angst.

Nu klinkt dat kiezen makkelijk als je het schrijft, maar we weten allemaal dat het niet meevalt om liefdevol te zijn, zeker in stressvolle en onduidelijke situaties. Je ziet mensen kiezen vanuit liefde, andere mensen vanuit angst, of soms van allebei wat. We zijn allemaal onderweg in onze bewustwording en Corona is voor iedereen een uitdaging, persoonlijk en collectief. Het raakt niet iedereen op exact dezelfde manier, maar het raakt in ieder geval iedereen en zal voor iedereen keuzes meebrengen.

Zorg dat je geen oordeel velt over mensen die vanuit angst reageren. Dat veroordelen gebeurt meestal vanuit het perspectief van het lagere bewustzijn dat in goed/kwaad denkt, in plaats van in bewustwordingsprocessen en vrije wil. We doen allemaal wat we kunnen vanuit onze mogelijkheden. We zijn allemaal bezig met ons leerproces, zowel persoonlijk als collectief.  

Corona zal voor ieder mens een persoonlijke uitdaging vormen, maar zeker ook een collectieve uitdaging voor de mensheid. We zullen als gevolg ervan onze waarden gaan bezien. Op basis van onze inzichten keuzes maken en ook daarvan weer de gevolgen ervaren. Welke keuzes maken we?

De uitdaging van corona is dus, hoe gebruik je jouw keuzevrijheid? Kies je in antwoord op de coronacrisis voor liefde en begrip, voor de waarden van je hogere bewustzijn, of kies je voor angst, afscheiding en oordeel? 

Meer dan ooit kunnen gaan we ervaren, dat we eigenlijk allemaal één zijn en daar onze keuzes op baseren. Maar of je dit wel of niet doet, die is aan jou.


 

Hoofd en hart

December 23, 2019

Je hart kent empathie en reageert vanuit liefde. Je hoofd kan je daarin ondersteunen. Je hart wijst de weg en je hoofd helpt je in praktische zin, helpt je de beste wegen te vinden.

In deze tijd leven veel mensen meer vanuit hun hoofd dan vanuit hun hart. Gevolg is dat ze niet meer voelen wat liefdevol is, maar het moeten beredeneren. Dan hebben ze normen en wetten nodig om te bepalen wat goed of fout is. Zonder verbinding met het hart, zijn dit echter beperkte wegwijzers.

Als mensen volledig met hun hoofd geïdentificeerd raken, zijn hun gedachten en normen vaak de enige juiste in hun ogen. Dan stellen ze hun normen boven die van anderen en beoordelen anderen op basis van hun normen. Dit leidt vaak tot veroordelen. Dan verdwijnt het hart uit het verhaal.

Als het hart niet betrokken is, krijg je een meningenstrijd, wordt het hoofd tegen hoofd. Mensen verdedigen hun mening te vuur en te zwaard, uiten continue wat ze denken met veroordeling van andermans mening.  Ze verdwalen in hun hoofd, raken de verbinding met het hart kwijt.

Dit kan zo ver gaan, dat ze andere mensen verbaal en zelfs fysiek willen aanvallen. Sommigen doen niet anders, zijn continu in meningenstrijd. Denk aan mensen die altijd van alles vinden, denk aan Twittertrollen, denk ook aan extremisten die anderen willen vermoorden om een mening. Ze vinden dit zelfs gerechtvaardigd, want het gaat ze om meningen. Dan vergeten ze helemaal mensen als medemens te zien. Dan is de empathie en liefde verdwenen. Als ze naar hun hart zouden luisteren, zou alles er heel anders uitzien.

Dus wees bereid te kijken waar je hoofd het overneemt van je hart. Onderzoek of je misschien ongemerkt continu met meningen en normen bezig bent en je zelfbeeld daar ongemerkt door laat bepalen. Maak plek voor je hart en laat je hart de leiding nemen.

De enige vraag die je hoeft te stellen, wat zegt mijn hart hiervan, is dit liefdevol of niet? En als het hoofd het over heeft genomen, is de liefde en empathie vaak verdwenen en is er strijd. Keer terug naar je hart. 




 

Mag alles er zijn van jou?

May 26, 2019

Een gevleugelde uitspraak van veel spiritueel georiënteerde mensen is: ‘alles mag er zijn’. Prachtige uitspraak, helemaal mee eens. Maar dan de praktijk.

Onze mentale automatische piloot is sterk gericht op goed en fout. Een heleboel dingen zijn fout volgens onze mentale plaatjes van het leven. We vinden het niet oké als we ziek zijn, arm zijn, teleurgesteld zijn, boos zijn, moe zijn, het niet weten, niet gewaardeerd worden, eenzaam zijn, als mensen anders denken dan wij, als de wereld niet prettig is en vul maar in. De lijst is eindeloos. We gaan mentaal in gevecht met de situatie, de pijn of het probleem.

Als een ander mens iets uit deze niet-oké lijst noemt, slaat onze automatische piloot vaak metéén aan met oordelen, de eigen visie noemen, de ander willen veranderen, helpen, genezen, het voor hem of haar oplossen, ongevraagde adviezen of verklaringen of diagnoses geven, iemand ‘eruit halen' en vul maar in. Er wordt niet met aandacht geluisterd. Ook hier, het mag er dan mentaal niet zijn, deze situatie, de pijn of het probleem van de ander.

Het punt is dat we stress oproepen als we een situatie mentaal fout verklaren. Het stressmechanisme vernauwt ons bewustzijn tot vechten of vluchten, omdat er gevaar dreigt. Prima bij noodsituaties, als er een dikke beer op je afkomt en je meteen moet reageren. Maar het vraagt iets anders van je als een onprettige situatie langer duurt, als iets in je leven een chronisch probleem is geworden. Kortom, als het leven gewoon niet makkelijk is. En daar hebben we allemaal mee te maken. 

Het stressmechanisme creëert een gevoel van angst, boosheid en paniek. Je kan vanuit deze emoties noodsprongen maken die niet handig zijn. Je kunt vatbaar worden voor snelle en magische oplossingen, maar die zijn er bij chronische problemen niet.

De uitspraak ‘alles mag er zijn’ verwijst in wezen naar de aanvaarding van het leven zelf, inclusief de minder leuke kanten ervan, zonder dat jouw stressmechanisme voortdurend aanslaat door mentaal verweer. Het zorgt dat jouw emotionele reacties tot rust komen en je lichaam daardoor ook. Je functioneert mentaal, emotioneel en fysiek veel beter zonder stress.

Als je begint met, “Oké, het is niet leuk dat ik ziek ben of arm ben of eenzaam ben, maar dit hoort gewoon bij het leven,” heb je een rustiger startpunt. Je bewustzijn ‘verbreedt’ zich weer, in plaats van te vernauwen zoals bij stress.  Je bent in hier en nu, reageert vanuit realisme en innerlijke rust. 

Omdat de stress verdwijnt, kan je rustiger nadenken over de situatie en over wat je kunt doen op lange termijn om verbetering in je situatie te brengen. Deze veranderingen zal je meestal in kleinere, maar weloverwogen stapjes aanbrengen omdat je op de lange termijn gaat denken. Je bereikt daardoor beter resultaat dan vanuit stress en paniekvoetbal. Door de innerlijke rust functioneert je intuïtie ook veel beter, waardoor je aanvoelt wat voor jou de ‘goede weg’ is en geen zijsporen bewandelt.

‘Alles mag er zijn’ betekent niet, zoals sommige mensen denken, dat je alles maar gelaten over je heen laat komen. Het ‘alles mag er zijn’ is een uitgangspunt dat je helpt contact te maken met je rustige innerlijke bewustzijn, om van daaruit effectiever stappen te nemen in je leven als er problemen zijn. 


Meer weten? www.reneemerkestijn.com. Renée is energetisch therapeute en life coach, richt zich vooral op hooggevoelige en stressgevoelige mensen.


 

HSP en innerlijke kritische stemmen

April 21, 2019

Veel HSPs zijn ongelooflijk streng tegen zichzelf en voelen zich erg onzeker. Wat gebeurt er dan innerlijk? 

Je innerlijke kritische ouder staat altijd snel klaar met oordelen, kent honderden normen waaraan je moet voldoen, of het nu uiterlijk is, psychisch, maatschappelijk of spiritueel. Hij noemt in je hoofd allerlei voorwaarden en wil de boel controleren, omdat hij denkt dat het anders helemaal mis zou gaan met jou. Daarom spreekt hij je bestraffend of waarschuwend toe. En HSPs hebben een gevoelig straf/beloningscentrum, dus zijn gevoelig voor kritiek. Dit zijn dus vaak stemmen uit de opvoeding, die in levenssituatie commentaar leveren.

Ons innerlijke aangepaste kind reageert op dat innerlijke commentaar. Die vindt dat hij/zij aan de normen moet voldoen, voelt zich onzeker en gaat in reactie daarop als een idioot zijn best doen, zich vergelijken met anderen, zich aangevallen voelen, gaat protesteren, of veroordeelt zichzelf als hij/zij niet aan de normen voldoet. 
Hier zitten je negatieve overtuigingen en overlevingsmechanismen. Het aangepaste kind in je krijgt soms het gevoel dat het nooit goed genoeg zal zijn en voor de innerlijke kritische ouder is dat helaas soms ook zo.

Dit innerlijke gevecht doet pijn. Want dit koppeltje vertegenwoordigt in wezen de voorwaardelijke liefde. Dit zit veel HSPs dwars, omdat ze deze innerlijke dialoog niet doorzien en er daardoor aan overgeleverd raken.

Gelukkig is er nog het innerlijke natuurlijke kind en de zorgzame ouder die je in jezelf kunt leren aanspreken, die samen de onvoorwaardelijke liefde vertegenwoordigen. Zodat je liefdevoller met jezelf kunt omgaan.

Meer weten of hulp nodig? www.reneemerkestijn.com


 

HSP en mentale invloeden van anderen

March 18, 2019
HSP en mentale invloeden van anderen

Empathische mensen (en dat zijn HSPs nu eenmaal) kunnen voelen wat anderen voelen. Niet alleen fysieke ervaringen en emoties, maar ook mentale constructies! 

Dit betekent dat ze de ideeën, verwachtingen, oordelen en doelen van anderen, ook betreffende henzelf, oppikken. Nu geldt dit voor alle mensen, maar HSPs pikken gewoon meer op, dus ook meer mentale invloeden.

Het is belangrijk dat je als HSP in de gaten houdt welke ideeën van jezelf komen en welke ideeën van anderen, zodat je je eigen koers houdt. Daar dient het diepgaand verwerken mede voor.

Stuur mentale energie van anderen die je stoort energetisch weg, maak jezelf hiervan schoon. Je kunt jezelf onder de douche voorstellen dat alle ideeën, verwachtingen en oordelen etc. uit je energieveld gespoeld worden en in het afvoerputje verdwijnen. Of ze simpelweg laten verdampen uit je auraveld, misschien geholpen door wierook.

Minstens zo belangrijk is duidelijk te hebben wat je eigen ideeën, verwachtingen, oordelen en doelen zijn. Dit houdt je op jouw koers. Maak bijv. een moodboard met al je ideeën en doelen, kijk hier regelmatig naar en toets alles wat mensen vinden hieraan.

Meer weten of hulp nodig: Kijk eens op website www.reneemerkestijn.com

 


 

HSP en narigheid en strijd in de wereld

February 21, 2019

Veel mensen en zeker HSPs worstelen met de vraag hoe ze dienen om te gaan met narigheid in de wereld. Ze hebben last van de vaak heftige meningenstrijd die zich ontvouwt over het wereldtoneel, wat op zichzelf voor nog meer stress en conflicten zorgt. Mensen vallen elkaar soms meer aan, dan dat ze samen naar oplossingen zoeken.

Sommige HSPs raken zo gestrest van het nieuws, dat ze maar liever helemaal geen nieuws meer kijken. Anderen maken zich boos en uiten hun frustraties in gesprekken of op social media.  Weer anderen vinden de discussies die ontstaan zo stressvol, dat ze social media en discussieprogramma’s helemaal vermijden. De meningenstrijd kan uiteindelijk zelfs in fysieke strijd uitmonden. Sommige spiritueel gerichte mensen zeggen dat je je er helemaal niet mee moet bezighouden, anderen dat je juist iets moet doen aan alle narigheid.

Kortom, hoe ga je er het beste mee om? In dit stukje wil ik duidelijk maken, dat je beter niet vanuit stress kan reageren en geef een aantal mogelijkheden die je wat meer in balans kunnen houden.

Als prikkels een stressreactie geven, als jij gevaar signaleert, wil je vechten, vluchten of verstarren. Je bewustzijn vernauwt zich tot het gevaar en het probleem en je wilt dit gevaar en probleem zo snel mogelijk kwijt. De vechter zal vechten, de vluchter zal vluchten en als dit allemaal niet werkt verstar je. Een stressreactie is effectief voor fysieke gevaren, maar minder geschikt voor het zien van ellende op het nieuws of bij verschil in meningen en overtuigingen. Bij stress richt jij je meestal tégen iets of iemand. Daarnaast raakt je normale weloverwogen reactiepatroon uitgeschakeld. Daarom gebeuren er zoveel ‘rare dingen’ in de wereld, mensen reageren vanuit stress. Daarom verwordt vrijheid van meningsuiting tot strijd en conflict.

Vechten tegen narigheid in de wereld kan zich uiten in schuldigen zoeken, fouten benoemen, boze berichten schrijven, protestmarsen, vijanden creëren. Je blaast tijdelijk stoom af, maar het lost de stress of het probleem niet op. Sterker nog. Als je de ander bestrijdt, voelt die ander zich bedreigd, gaat in verweer en dan krijg je nog meer strijd en verwijten. Kijk maar eens wat men elkaar op internet allemaal toevoegt. De stress blijft/groeit en het probleem blijft bestaan. Er wordt geen oplossing gezocht, maar veeleer met de vinger gewezen.

Bij stress kan je behalve vechten ook vluchten of verstarren. Uitspraken kunnen zijn: ik kijk er maar niet meer naar, ik houd mijn mond maar, ik kan in mijn eentje toch niets beginnen. Ook hier blijft de stress bestaan en het probleem wordt niet opgelost. Je hoopt misschien dat het probleem miraculeus verdwijnt of een ander het voor je oplost.

Dus reageren vanuit stress is in omgaan met narigheid in de wereld en bij verschil in meningen en overtuigingen meestal ineffectief. Maar wat kan je dan wel doen?

Je kunt het ‘tegen iets zijn’ omdraaien naar ‘voor iets zijn' en dat gaan uitdragen in je leven. Voor iets zijn in de zin van het positieve uitdragen en oplossingen verzinnen, met respect voor alle leven en voor menselijke waarden (bijv. grondwet).  Omdat je niet meer op gevaar focust, neemt de stressreactie af in je hoofd en in je gedrag. Je zoekt gemakkelijker naar oplossingen en gaat positiever reageren en handelen.

Dat hoeft niet met grootse gebaren zoals in de politiek gaan, dat is niet voor iedereen weggelegd. Maar je kunt bijvoorbeeld benadrukken wat je wél wilt, het waarom en hoe ervan toelichten in gesprekken of op internet. Je kunt op social media voorbeelden publiceren van oplossingen voor een probleem. Je kunt in je dagelijkse leven vanuit jouw visie een aantal stappen ter verbetering van de wereld zetten. Misschien kan je elke dag iets doen voor het milieu, of mensen die het minder hebben ondersteunen. Je kunt altijd een bijdrage zijn.

Daarnaast kan je eventueel mensen die ergens tegen zijn en met stress en strijd reageren, eens vragen waar ze voor zijn, hoe ze dat met respect voor alle leven willen aanpakken. Zo buig je de stress en verwijten om in oplossingen  en worden gesprekken constructiever. Dit geldt ook voor je eigen gedachten. Als je focust op het negatieve, vraag jezelf dan af wat je wilt, in plaats van wat je niet wilt. Kijk vervolgens hoe je dat kan aanpakken of  hoe je op zijn minst een eerste kleine stap in de goede richting kan nemen. 
 
Je kunt een positieve  invloed uitoefenen op jezelf en op je omgeving. Zie je acties niet als een druppel op een gloeiende plaat. Want als iedereen dat ene kleine stapje doet, dan vormen al die druppels een oceaan en dat heeft een grote impact op de maatschappij.

De vaak geuite spirituele waarschuwing om geen nieuws te kijken en niet mee te doen aan discussies, is gericht op het hierboven omschreven effect dat mensen in de stress schieten en vanuit overleving met strijd reageren. Je kunt worden meegezogen in de meningsconflicten die vanuit stress ontstaan. Ook als je vanuit stress de situatie ontvlucht, ben je aan het  overleven vanuit angst.  Spiritueel gezien is het belangrijk op het positieve te blijven focussen, vanuit je rustige zelf te reageren, dus zonder oordeel (goed/fout) en zonder stress.

Een spirituele wet zegt 'energie volgt aandacht', ofwel waar je op focust wordt versterkt. Als je vanuit stress op narigheid en problemen focust, versterk je dus de stress, narigheid en de problemen. Eigenlijk geldt dezelfde tip als eerder: wees niet tegen iets, maar wees voor iets, zet dit in de wereld en vermijd stressreacties. 

Realiseer je tevens dat meditatie en gebed grote invloed hebben op je eigen energie (minder stress) en die het collectieve veld, wat is aangetoond met experimenten. Toen een kleine groep yogi’s dagelijks op vrede mediteerde, daalden in de steden waar ze dit deden de misdaadcijfers, verkeersongevallen etc. met tientallen procenten. Dus ook hiermee kan je bijdragen aan een betere maatschappij, naast natuurlijk de praktische punten die ik eerder noemde.

Samenvattend. Bij alle narigheid en strijd is het van belang niet vanuit stress te reageren, omdat dit de narigheid en strijd kan versterken. Reageer vanuit je rust, kijk wat je in positieve zin wilt bereiken in de wereld en zet daar stappen in, hoe klein ook. Als we met miljoenen mensen allemaal kleine stappen zetten, brengt dit een wereldwijde verandering teweeg.

 


 

Verslaving en onvervulde behoeften

January 5, 2019

Onder elke 'verslaving' (groot of klein) ligt een onvervulde behoefte. Bijvoorbeeld behoefte aan liefde, verbinding, plezier, rust, uitdaging, etc. 

In plaats van de behoefte rechtstreeks te vervullen, hebben mensen met een verslaving de vervulling ervan op een 'middel' geplakt, bijvoorbeeld op eten, drinken, drugs, sporten om de adrenalinekick, televisie kijken, internetverslaving, gokken, etc. Je smacht bijvoorbeeld naar plezier of rust, gunt het jezelf niet, maar een lekker hapje of drankje mag nog wel.

Het vervelende is, dat die vervanger slechts de behoefte tijdelijk dempt in plaats van werkelijk vervult. Dus de leegte blijft en komt meteen weer terug als je middeltje is uitgewerkt. Met als gevolg dat je nog eens probeert het gemis te verhelpen via dat middel. Dat gaat dus nooit werken. Je zult de werkelijke behoefte moeten vinden en dié zien te vervullen. Dan pas verdwijnt de vervangende behoefte, niet andersom.

Het gebruiken van puur en alleen wilskracht en controle bij een verslaving (een dieet of afkickprogramma of wat ook) werkt vaak averechts. Want het gemis wordt zo alleen maar groter. De druk bouwt op en er komt een moment dat je je zo rot voelt, dat je weer naar die vervanger grijpt. Dat gaat ook weer gepaard met - nog meer - oordeel, van jezelf of anderen, waardoor je je nog rotter voelt. Je hebt als je problemen ervaart juist méér liefde nodig, maar je krijgt minder

Het komt voor dat een dieet of afkickprogramma wel lijkt te werken, maar dit is vaak bijvangst. Je krijgt als je bijvoorbeeld afslankt vaak opeens bijval van mensen, dus meer liefde, maar dit stopt op een bepaald moment. Je komt in de sportschool in contact met mensen (liefde) en hebt opeens wat te doen (uitdaging). Het is niet het harde werken wat zorgt dat je afvalt, maar de vervulling van de oorspronkelijke behoefte. Maar zodra het gewoon is en je stopt met sporten, wordt de behoefte aan contact en uitdaging niet meer vervuld. Dat is nog een reden dat veel mensen in hun oude patroon vallen.

Je komt alleen van een verslaving af als je weet waar je verslaving voor staat, wat de onderliggende werkelijke behoefte is, en je daar daadwerkelijk iets aan doet. Vanuit liefde voor jezelf.

Meer weten? Hulp nodig om te ontdekken waar bij jou de 'crux' zit? Ik kan je als healer en coach begeleiden: www.reneemerkestijn.com.